بررسی وضعيت حفظ و احيای بافت تاريخی ايستگاههای راهآهن
ایستگاههای راهآهن شان و منزلت شهری پیدا کردهاند/ نیازمند نگاهی همهجانبه به میراث معماری معاصر هستیم
عضو انجمن مفاخر معماری ایران ضمن تاکید بر لزوم ارائه تعریفی جامع از شهر و ارتقای کیفیت فضای شهری اظهار کرد: در همین راستا تغییر کاربری بافت پیرامونی ایستگاههای راه آهن نیز باید اولویت مسئولان شود.
اسکندر مختاری،
در مورد لزوم حفظ و احیای ایستگاههای راه آهن و اهمیت توجه بیشتر مسئولان به
میراث معاصر اظهار کرد: میراث معماری معاصر از اجزا و عناصر گوناگونی تشکیلشده
که بخشی از آنها ایستگاههای راهآهن هستند. در دوران صنعتیشدن شهرها به عنوان
عناصری جدید وارد موضوع شهر شدند.
عضو انجمن مفاخر معماری ایران ایستگاههای راهآهن را میراث معماری
معاصر و میراث شهری شهروندان دانست ودر ادامه بیان کرد: بخشی از زندگی
شهروندان معطوف به فضاهای ایستگاه راهآهن شهری شده است. بعد از اینکه شهرها توسعه
پیدا کردند ایستگاههای راهآهن در کنار شهرها ایجاد و به تدریج وارد بافت
شهری شدند و از حاشیه به متن نقلمکان کردند. انتقال ایستگاهها از حاشیه به متن
جایگاه جدیدی را برای آنها تعریف و آنها راتبدیل به فضاهایی کرد که علاوه
بر عملکرد نقل و انتقالی، باعث استقرار نوعی کاربری خاص از جمله مسافرخانهها،
بازارچهها و انواع خدماتی که یک مسافر در طول سفر به آن نیازمند است در اطراف
ایستگاهها شدند؛ بدین معنا ایستگاههای راهآهن شان و منزلت شهری پیدا کردند.
این عضو انجمن مفاخر معماری ایران با مقایسه ایستگاههای راه آهن
ایران با سایر نقاط دنیا توضیح داد: مسئولان در اکثر نقاط دنیا به تدریج به این
نتیجه رسیدند که باید به ایستگاههای راهآهن نگاهی مجدد داشته باشند. این نگاه
مجدد شامل نگهداری و حفاظت ایستگاهها میشود امااز سوی دیگر ایستگاههایی
که محل رفت و آمد مردم هستند باید با تغییر کاربری به خصوص با رویکردهای فرهنگی
مورد توجه مجدد قرار بگیرند.
وی ضمن تقدیر از توجهی که این روزها وزارت راه و شهرسازی به احیا و
حفظ معماری ایستگاههای راه آهن داشته است اظهار کرد: مسیر ایستگاهها نیز از جمله
مسایلی است که باید مورد بازبینی قرار بگیرد و به عنوان فضای شهری شناخته و معرفی
شود.
مختاری در واکنش به سخنان اخیر محمدسعید ایزدی معاون عمران و بهسازی
شهری ایران مبنی بر افزودن بافت پیرامونی ایستگاههای راهآهن به فضای شهری گفت:
ضروری است تا از فضاهای گستردهای که در پیرامون ایستگاههای راهآهن از جمله راه
آهن تهران وجود دارد در جهت خدمترسانی به شهر استفاده شود تا بدینوسیله قادر به
ارائه تعریفی جامع از آینده فردای شهر خود باشیم.
وی با بیان اینکه ایستگاههای راهآهن نیازمند نگاهی جامع به
خود هستند گفت: با در نظر گرفتن این نکته که ایستگاههای راهآهن و اراضی
اطراف آن پتانسیلی برای ارتقای کیفیت فضای شهری محسوب میشوند بایدنگاهی
متفاوت به آنها داشت و نسبت به ساخت مکمل آنها نیز اندیشید.
مختاری با اشاره به نقش دروازهای ایستگاههای راهآهن تاکید کرد:
برای بسیاری از شهروندان خروج از ایستگاههای راهآهن به معنای ورود به شهری دیگر
است؛ بنابراین این فضا باید با شهر نسبتی داشته باشد. اگر این فضاها آشفته و به هم
ریخته باشد نمایانگر بهم ریختگی و آشفتگی شهر است و اگر به عکس این فضاها نظاممند،
ایمن و متناسب با حضور و مکث عابرین باشند دروازهای برای عبور و مرور دو شهر
محسوب میشوند.
