احرامیان، عضو هیئت نمایندگان اتاق ایران میگوید: توسعه اقتصادی دو بعد مادی و معنوی دارد. در بعد مادی توسعه اقتصادی، فضای سالم رقابت، نیروی انسانی کارآمد و منابع مالی اصل اساسی است.
توسعه یعنی بالا رفتن متوازن و پایدار سطح رفاه افراد جامعه. اگر در دورهای نسبتاً طولانی سطح رفاه افراد در جامعهای بهصورت پایداری افزایش یابد میتوان گفت آن جامعه وارد فرایند توسعهیافتگی شده است. اما توسعه ابعاد متعددی دارد؛ توسعه اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی. بدون در نظر گرفتن این ابعاد، نمیتوان تعریف جامعی از توسعه ارائه داد. رشد اقتصادی را زمانی میتوان به توسعه تعبیر کرد که توزیع درآمد در آن جامعه برابرتر شده باشد یا بهعبارتدیگر نابرابری در توزیع درآمدها کمتر شود. اما آنچه مهمتر است بالا رفتن سطح رفاه مردم نسبت به زندگی گذشته خودشان است.
سید بهادر احرامیان، عضو هیئت نمایندگان اتاق ایران از توسعه اقتصادی میگوید. او توسعه را در دو بعد بررسی میکند: «یکی بعد مادی، مثل خیابانکشیها، ماشینها، تولید انبوه کالاهای تکنولوژیک پیشرفته و امثال اینها.»
او میگوید:«این بعد مادی توسعه محصول دو سرمایه است: سرمایه اقتصادی و سرمایه انسانی؛ سرمایه انسانی شامل نیروی انسانی آموزشدیده و ورزیده. محصول این بعد مادی رفاه، آسایش، حذف محدودیتهای مادی است.»
احرامیان ادامه میدهد: «بعد دوم توسعه، بعد ذهنی، روانی و رفتاری توسعه است. این بعد توسعه را سرمایههای اجتماعی، فرهنگی و نمادین میآفرینند. وقتی این سرمایهها در جامعه رشد پیدا میکند، ما به امنیت و آرامش میرسیم. سرمایه اجتماعی، دوستی، اعتماد، صداقت و قانون پذیری منجر به رسیدن به آرامش میشود و در نتیجه آرامش ابعاد متعدد ظرفیتهای جامعه شکوفا میشود.»
احرامیان بعد مادی توسعه را رشد مینامد و میگوید: «علاوه بر پیشرفت در بعد مادی، باید امنیت و آرامش هم در جامعه ایجاد شود که نیازمند سرمایههای اجتماعی و نمادین فرهنگی است.»
