میثم ظهوریان، مرتضی لطفی، علیرضا محجوب، علیرضا حیدری، مهدی باقری، سعید میرزایی و اکبر شوکت
۱۰۰ هزار نفر یا دو میلیون نفر؟ | رییس انجمن کارگران ساختمانی: ۱۰۰ هزار نفر فقط نقاش بیکار شدند
درحالیکه میثم ظهوریان، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس، آمار بیکاری دو میلیون نفری پس از جنگ ۳۹ روزه را «دروغی برای بهم ریختن ذهن مردم» خوانده و رقم واقعی را احتمالا ۱۰۰ هزار بیمهشده جدید اعلام کرده، آمارهای رسمی وزارت کار، سازمان تامین اجتماعی و تشکلهای کارگری رقم بسیار بالاتری را نشان میدهند. رییس هیات مدیره تامین اجتماعی از نیاز ۵۰۰ هزار متقاضی بیمه بیکاری خبر داده و کارشناسان میگویند: «۱۰۰ هزار بیکار، فقط آمار بیکاران صنعت ساختمان بر اثر بحران رنگ است و آمار کل بیکاران جنگ بسیار فراتر از این ارقام میباشد.»
آمار دو میلیون بیکار، دروغ است؟
هفته گذشته، میثم ظهوریان، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس، در اظهارنظری تند، نسبت به انتشار آمارهای متفاوت درباره وضعیت بیکارشدگان جنگ ۳۹ روزه به شدت انتقاد کرد. او این آمارها را ناشی از اغراض خاص در شرایط جنگی کشور دانست و گفت: «مردم هشیار باشند! به دروغ میگویند بر اثر جنگ ۴۰ روزه، ۲ میلیون نفر بیکار شدهاند. گزارش دقیق تامین اجتماعی میگوید احتمالا در ماههای آینده ۱۰۰ هزار بیمه بیکاری اضافه خواهد شد. به دروغ میگویند به دلیل بسته شدن اینترنت، کشور روزی ۵۰ هزار میلیارد تومان خسارت میبیند.»
به نظر میرسد برخی مسئولان و نمایندگان درباره وضع اشتغال، از ترس سیاهنماییها، به «سفیدنمایی» روی آوردهاند؛ پرسش اینجاست که چطور آمار دو میلیون بیکار دوران جنگ و پس از آن انکار میشود؟ موضوعی که مراجع رسمی آن را تایید کردهاند، اما یک مقام اقتصادی مجلس بدون ادله کافی آن را زیر سوال میبرد.
از ۱۴۸ هزار تا ۵۰۰ هزار نفر
ادعای ارسال پرونده تنها ۱۰۰ هزار نفر به سامانه بیمه بیکاری در کل دوران جنگ، موضوعی است که از سوی مقامات خود سازمان تامین اجتماعی به صراحت رد شده است.
مرتضی لطفی، رییس هیات مدیره سازمان تامین اجتماعی، هفته گذشته در نشستی با حضور نمایندگان تشکلهای کارگری و کارفرمایی به مناسبت هفته کارگر عنوان کرد: «ما در دوره جنگ برای بیمه بیکاری ۱۴۸ هزار نفر، حدود ۹۰ هزار میلیارد تومان نیاز داشتیم که امروز متقاضیان بیمه بیکاری احتمالا به ۵۰۰ هزار نفر برسد.»
این تفاوت فاحش میان آمار ۱۰۰ هزار نفری ظهوریان با اعداد رسمی تامین اجتماعی، سوالات جدی درباره صحت اظهارات این نماینده ایجاد کرده است.
محجوب و حیدری چه میگویند؟ آمار بیکاران غیرمستقیم بسیار بیشتر است
تفاوت ادعای ظهوریان با آمارهای رسمی وزارت کار و تشکلات رسمی کارگری نیز غیرقابل انکار است. علیرضا محجوب، عضو هیات امنای سازمان تامین اجتماعی و دبیرکل خانه کارگر، در فروردینماه و در نخستین روزهای پس از جنگ اعلام کرده بود: «تنها ۱۳۶ هزار نفر به صورت مستقیم به دلیل آسیب نظامی به صنایع و واحدهای اقتصادی از کار بیکار شدند.» این آمار، بیکاران غیرمستقیم جنگ را که میتواند بسیار بیشتر باشد، پوشش نمیدهد.
علیرضا حیدری، کارشناس اقتصادی و نایب رییس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری، در این باره میگوید: «آقای ظهوریان با اظهارنظر جدید خود نشان دادند که اطلاعات دقیقی از وضعیت بازار کار ندارند. فقط تا ابتدای اسفندماه، آمار جدید دریافتکنندگان بیمه بیکاری ۱۵۰ هزار نفر بوده است.»
او افزود: «بخش زیادی از نیروی کار کشور در بخش غیررسمی بیکار شدند و افرادی که خویشفرما بوده یا فاقد کارفرما بودند، اصلا در لیست بیمه قرار ندارند. آمار واقعی بیکاری بسیار بالاتر از این ارقام است.»
۱۰۰ هزار بیکار؛ فقط آمار بیکاران ناشی از گرانی رنگ در صنعت ساختمان
در دل این آمارهای متفاوت، موضوعی که کمتر به آن پرداخته شده، وضعیت اسفناک صنعت ساختمان است. مهدی باقری، رییس انجمن صنفی کارگران ساختمانی تهران، میگوید: «گرانی رنگ در بازار، هزینه رنگکاری را بین ۳۰ تا ۵۰ درصد افزایش داده است. برخی نقاشان ساختمانی بیکار شدهاند و تخمین ما این است که حدود ۱۰۰ هزار نفر فقط در این بخش بیکار شدهاند.»
سعید میرزایی، رییس اتحادیه رنگ فروشان، تصریح کرد: «به دلیل گرانی مواد اولیه و وارد نشدن مواد خارجی به دلیل تحریمها و محاصرههای اخیر، قیمت رنگ بیش از ۵۰ درصد افزایش یافته و فروش رنگ تا ۹۰ درصد کاهش پیدا کرده است. بدترین عید تاریخ خود را تجربه کردیم.»
شوکت: به جای جنگ آمار، جلوی احتکار و بیکارسازی را بگیرید
اکبر شوکت، عضو اسبق هیات امنای تامین اجتماعی و رییس کانون انجمن صنفی کارگران ساختمانی، دیدگاه دیگری دارد. او معتقد است مجادله بر سر آمارها بیفایده است و باید با احتکارگران و کارفرمایانی که بدون فشار کارگران را اخراج میکنند، برخورد کرد.
شوکت با اشاره به کاهش ۵۰ درصدی پروانههای ساختمانی نسبت به سالهای قبل گفت: «ما از سال ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۱ به طور میانگین ۱۱۰ میلیون متر مربع پروانه ساختمانی صادر میکردیم. این رقم در سال ۱۴۰۴ احتمالا به زیر ۵۵ میلیون متر مربع میرسد. برخی کارگران ساختمانی ماهی کمتر از ۱۰ روز کار میکنند.»
او افزود: «با اصابت موشک به دو کارخانه فولاد کشور، قیمت میلگرد و پروفیل بین ۵۰ تا ۱۰۰ درصد افزایش یافته و مدیران سودجو نیز بر بحران دامن زدهاند. دولت باید نظارت حداکثری کند و اجازه ندهد هر واحد تولیدی، کارگران خود را فورا روانه بیمه بیکاری کند.»
آنچه آمارها پنهان میکنند
در شرایطی که برخی نمایندگان مجلس آمار بیکاری دو میلیونی را «دروغ» مینامند، مراجع رسمی از افزایش ۵۰۰ هزار نفری متقاضیان بیمه بیکاری خبر میدهند و کارشناسان میگویند آمار واقعی بسیار فراتر است. آنچه مسلم است، اینکه «۱۰۰ هزار بیکار» حتی برای یک صنف (نقاشان ساختمانی) رقم کوچکی نیست و اگر جلوی احتکار، گرانی مواد اولیه و بیکارسازیهای آسان گرفته نشود، باید منتظر اعداد و ارقام بسیار بزرگتری در ماههای آینده بود.
