جیره بندی آب در گرم ترین نقطه کشور

با وجود دمای ۴۰ تا ۴۸ درجه در روستاهای اطراف شهرستان زابل – سیستان و بلوچستان – ساکنان بیش از ۲۰ روستای اطراف این شهرستان ضمن محرومیت از وسایل خنک کننده، سی و هشتمین روزهای بی آبی خود را در شرایطی که بادهای ۱۲۰ روزه کیفیت هوا را تا ۲۶ برابر حد مجاز کاهش داده بود، تجربه کردند.

روستاهای اطراف
تالاب هامون که در دو دهه گذشته میلیاردها مترمکعب آب در اطراف خود داشتند، حالابه
اندازه آشامیدن هم آب ندارند. برخی از آنها اکنون برای تامین آب شرب به شهرهای
زابل، ادیمی یا هیرمند می روند یا اینکه منتظر می مانند تا ساعاتی که آب با فشار
کم در لوله ها جریان می یابد، از آن برداشت کنند. عضو شورای شهرستان هیرمند، در
این باره گفت: آب شرب در روستاهای کیخا، لنگر بارانی، عبدالله بارانی،
کنگ امامداد، محمدحسین بارانی، لکزایی، دراز، خاک سفیدی، شندک کیان آباد، شندک
غلام رسول، صفرزایی، ملانورمحمد، قلعه کولک، دولت آباد و گرگیچ از یک ماه گذشته
تاکنون قطع بوده و تنها در ساعات معینی از روز وصل می شود. به گفته عباس نخعی طولانی
شدن قطع آب در برخی روستاهای شمال سیستان و بلوچستان سبب شده که تعدادی از
روستاییان برای فرار از گرما و بی آبی به شهر زابل در مرکز سیستان پناه ببرند. وی
با بیان اینکه جلسات زیادی از سوی فرمانداری برای رفع این مشکل برگزار شده است،
افزود: بر اساس دستور فرماندار هیرمند قرار شد که آب و فاضلاب در یک برنامه زمان
بندی شده جریان آب را در بین ساعت های دو تا چهار بامداد، ۱۰ صبح تا ۱۶ بعدازظهر و
۲۰ تا ۲۱ برقرار کند که متاسفانه هرگز این اتفاق نیفتاد، اکنون هم تنها برخی از
روستاها از ساعت ۱۰ صبح تا ۱۴ آب دارند. فرماندار هیرمند در توضیح اینکه چرا امسال
نیز مشکل قطع آب در شهرستان هیرمند مانند گذشته در حال تکرار است گفت: «در
جلسه عمومی هم گفتم که ما توجیهی برای مردم نداریم، اصلادیگر نمی توانیم چیزی
بگوییم، چه بگوییم؟ یکسال از این قضیه گذشته، ما اینقدر تاکید کردیم ولی آقایان
متولی امر خیلی کاری نکرده اند، حتی مصوبات جلسات را هم اجرا نکردند.» بر اساس
اعلام مسوولان محلی، منبع تامین آب شرب شهرستان هیرمند، سدهای چاه نیمه در شهرستان
زهک است، این سدها علاوه بر تامین آب شرب این شهرستان، وظیفه تامین آب شرب چهار
شهرستان شمالی دیگر استان و زاهدان در فاصله ۲۴۰ کیلومتری از این سد را بر عهده
دارد. اما مشکل اساسی این منابع آب، وابستگی آنها به افغانستان است، بر اساس توافق
دو کشور در سال ۱۳۵۱ افغانستان باید از طریق رودخانه مشترک مرزی «هیرمند» در هر
ثانیه ۲۴ مترمکعب آب به ایران بدهد اما به گفته مقامات ایران، تاکنون این تعهد
سیاسی از سوی افغانستان اجرا نشده است.