مدیر علمی طرح جامع مسکن گفت: ۳۳ درصد از مردم ایران زیر خط فقر مسکن قرار دارند و توان تامین حداقلهای اولیه برای محل سکونت خود را ندارند.
این در
حالی است که دولت پیشین با هدف خانهدار کردن تمامی مردم ایران نسبت به اجرای طرح
مسکن مهر اقدام کرد و با نامنویسی از کسانی که خانهای ندارند مدعی خانهدار کردن تمامی ایرانیان شد.
با وجودی که بیش از ۵۰ هزار میلیارد تومان صرف اجرای طرحی شده است که
هنوز به نقطه پایان نزدیک نیست، فردین یزدانی، مدیر طرح جامع مسکن میگوید بیش از
هفت میلیون خانوار در ایران، یعنی چیزی حدود ۳۳ درصد خانوارهای کشور با فقر مسکنی دست و پنجه نرم میکنند.
این بدان معناست که این تعداد خانوار نمیتوانند حداقلهای لازم در حوزه مسکن را
برای خود فراهم کنند. وی در توضیح این مطلب افزود: مسکن استاندارد تعریفی دارد. ما
برای تعیین شاخصهای مسکن استاندارد اتفاقا به استانداردهای حداقلی بسنده کردیم.
بر اساس این تعاریف به ازای هر فرد باید حداقل ۱۲ متر محل سکونت در یک واحد مسکونی
وجود داشته باشد. در ضمن ساختمان از نظر مقاومتی و مصالحی که برای ساخت آن بهکار
رفته است امن به حساب آید و در نهایت حداقلهایی مانند حمام، سرویس بهداشتی و
آشپزخانه در هر واحد وجود داشته باشد.
وی افزود: با بررسی جوانب مختلف این حوزه، معادل ریالی چنین مسکنی را
در سراسر کشور و براساس هر استان محاسبه کردیم. میانگین کشوری چنین واحد مسکونیای
در کشور به ازای هر خانوار سه نفره، ۴۷۰ هزار تومان است. به این ترتیب هر خانواری
که قدر تامین این هزینه را ندارد و کمتر از این مقدار را برای واحد مسکونی خود
پرداخت میکند، طبیعتا از برخی از این امکانات حداقلی محروم است. به گفته وی همین
محاسبات دقیق نشان داده است که یک سوم جمعیت ایران، زیر خط فقر مسکنی قرار دارند.
459درصد افزایش قیمت مسکن در هشت سال
مسکن همواره دغدغه بزرگ تمامی دولتها بوده است. هر چند نرخ مالکیت در
ایران بالاست اما تورم موجود در حوزه مسکن در تمام این سالها سبب شده است گذشت
زمان تامین مسکن برای خانوارهای ایرانی را با بحران روبهرو کند. به گفته
مظاهریان، معاون وزیر راه وشهرسازی در حال حاضر قیمت یک مسکن متوسط نوساز با درآمد
۱۲ سال یک خانوار ایرانی برابری میکند و قرار است با اجرای طرح جامع مسکن، این
نسبت به هشت سال کاهش یابد.
در حالی که بسیاری از مدیران دولت پیشین تاکید میکنند که اجرای طرح
مسکن مهر سبب شده است نرخ مسکن افزایش چندانی را در سالهای اخیر تجربه نکند، اما
بررسیها حکایت از آن دارد که در خلال سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۱، قیمت مسکن459 درصد
افزایش یافته است.
فردین یزدانی، ضمن اشاره به مشکلات متعددی که در زمینه تامین مسکن
برای مردم وجود دارد، گفت: متاسفانه سیاستهای دولت نهم و دهم در حوزه مسکن بسیار
مشکلساز بود. سیاست غلطی که امروز به اجرا در میآید تا مدتها آثار خود را باقی
میگذارد و متاسفانه مشکلات امروز تا حدود زیادی به اشتباهات دولت سابق ربط پیدا
میکند.
وی با اشاره به تدوین طرح جامع مسکن از سوی دولت یازدهم گفت: ما برای
تنظیم برنامه جامع مسکن، به بررسی و جمعآوری آمار وضعیت محل سکونت مردم به تفکیک
استان و شهرستان پرداختیم. این عمل در نوع خود نوآورانه به حساب میآید.
مدیر علمی طرح جامع مسکن درباره این طرح گفت: این برنامه تمرکز اصلی
خود را بر توانمندسازی طبقه متوسط و فرودست جامعه قرار داده است. البته اجرای این برنامه
و موفقیت در دستیابی به اهداف آن نیازمند این است که در وضعیت اقتصادی کشور و دولت
گشایشی به وجود بیاید و علاوه بر این عزم سیاسی در کلیه ارکان حکومتی برای رفع
مشکل مسکن وجود داشته باشد.
وی گفت: نباید فراموش کرد که مشکلات مسکن به هیچوجه در یک بازه زمانی
دو ساله حل نخواهد شد و هر کس که این ادعا را داشته باشد، قطعا به عوامفریبی زده است. به
همین خاطر برنامه فوق یک برنامه میان مدت است که تصمیم دارد در یک بازه زمانی ۱۰ ساله
مشکلات عمده مسکن و صاحبخانه شدن اقشار میانی و پایینی را حل کند.
وی در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا مشکل عمده مسکن در ایران عرضه
کم است، اذعان کرد: چنین حرفی نادرست است، زیرا عرضه زمانی رشد میکند که تقاضای
توانمند داشته باشد. بخش خصوصی مسکن نیز مانند بخش خصوصی دیگر بخشها بهدنبال کسب
سود بیشتر است، البته در این بخش درصد سود کسب شده توسط بخش خصوصی بهمراتب بیش از
بخشهای دیگر است، در نتیجه اگر پیشنهاد موثری وجود داشته باشد، قطعا عرضه هم
افزایش پیدا میکند. امروز بر همگان مشخص است که در بخش مسکن از لحاظ فیزیکی و
سرمایهگذاری مشکلی در کشور وجود ندارد، اما مشکل اصلی جایی است که بخش وسیعی از
طبقه متوسط و فرودست از نظر اقتصادی بهشدت ناتوان شدهاند. باید این مشکل را حل
کرد. یزدانی درباره اینکه چقدر طرح جامع مسکن میتواند از حاشیهنشینی جلوگیری
کند، گفت: خط مشی اصلی دستاندرکاران تنظیم این برنامه این نبوده است. حاشیهنشینی
زمانی رشد میکند که نتوان کمکی به توانمند شدن اقشار کم درآمد کرد. اما در این
برنامه هدف اصلی کمک به توانمند شدن این بخشهای جامعه است و همانطور که گفتم اگر
وضعیت اقتصادی هم بهبود پیدا کند، فرودستان توانمند خواهند شد و حاشیهنشینی
رشد نخواهد کرد.
