سفرهای آقای وزیر
علی نیکزاد از روزی که وزیر مسکن – و سپس وزیر راهوشهرسازی – شده ۲۱۰ سفر استانی در قالب ماموریتی که خودش برای خودش در وزارتخانه تعریف کرده، انجام داده است.
آمار این مسافرتها جدا از سهدوره سفر استانی هیاتدولت محاسبه شده است به این معنی که نیکزاد از ابتدای تابستان سال88 تا پایان تابستان90 به هر استان کشور ۷ مرتبه مسافرت کاری حداکثر ۱۸ ساعته انجام داده است و علاوه بر آن، ۳ مرتبه نیز با سایر اعضای هیاتدولت و رییسجمهور به هر استان سفر کرده است.اما آنچه باعث شده حدود یکسوم از عمر وزارتی علینیکزاد صرف سفراستانی شود، چیزی نیست جز «مسکنمهر».سفرهای استانی وزیر راهوشهرسازی به این صورت انجام میشود که او بدون برونسپاری اهداف سفر به معاونین، خودش همپای استانداران از همه شهرهای استان که درحال ساختوساز مسکنمهر هستند، بازدید میکند و جلوی هر پروژه در حال ساخت متناسب با مشکل یا مانع برسر راه، همانجا تصمیم گرفته و مصوبه موردی برای مسکنمهر صادر میکند (اقدامی که فقط معدودی از مدیران زیرمجموعه این وزارتخانه حاضر به انجام آن هستند و مابقی به جای شیوه سرعتی آقای وزیر، معمولا از شیوههای زمانبر همچون جلسهگیری و تشکیل کارگروه برای حل مشکلات مسکنمهر استفاده میکنند).
به گزارش دنیای اقتصاد، خلاصه نتایج این سفرها نشان میدهد: سفرهای سال اول این عضو کابینه به خارجکردن قطار مسکنمهر از ریل تعاونیها و قراردادن روی ریل انبوهسازان گذشت، سفرهای سال دوم عمدتا به رفع گیر و گورهایی که پیمانکاران تازهوارد در این پروژه به آن برخورد میکردند و همچنین تامین منابع بانکی و تهیه زمین 99ساله سپری شد و سفرهای سالسوم نیز در گوشزدکردنهای مداوم به پیمانکار و انبوهساز و مسوولان استانی بابت تعجیل در ساخت واحدها برای بهرهبرداری سریع از آنها خلاصه شد.اکنون در سفرهای سال آخر نیکزاد، دغدغه او رساندن این خانهها به مرحله افتتاح توسط رییسجمهور است که البته در برخی نقاط کشور هنوز مشکلات ریز و درشت مسکنمهر، شرایط سالهای اول را تداعی میکند!
سایت اطلاعرسانی دولت دیروز به نقل از علی نیکزاد وزیر راهوشهرسازی ابتدا آمار سفرهای استانی او را منتشر کرد و سپس به انعکاس گلایه وی از برخی شهرداریها بابت مطالبه بدون منطق آنها در بافتفرسوده پرداخت.
نیکزاد در این گفتوگو اعلام کرده است: «در تمام ۲۱۰ سفری که به شهرهای مختلف داشتیم با شهرداران توافق شد تا آنها برای احیا و نوسازی بافت های فرسوده پروانه رایگان بدهند اما حالا در اواسط کار برخی شهرداریها میگویند نیمی از هزینه صدور پروانه را باید دولت و نیمی دیگر را سازنده بدهد، پس در این میان شهرداریها چه کاری میخواهند انجام دهند؟»
;
;




