- مقامات چینی در حال بازسازی معماری مالی برای مهار ریسک سیستمی هستند.
- پیوند عمیق و سودآور میان توسعهدهندگان خصوصی و بانکهای داخلی در حال فروپاشی است.
- موتور رشد سهجانبه املاک، بانکها و دولتهای محلی، شهرنشینی چین را پیش میبرد.
- بحرانهای اخیر بانکی، زنگ خطر یک ریسک سیستمی مشترک را به صدا درآوردهاند.
چرا چین باید به پیوند پرسود املاک و بانکها پایان دهد؟ مقامات در حال بازسازی معماری مالی برای مقابله با ریسک سیستمی هستند و پیوندهای عمیق ساختاری میان بخش املاک و بانکداری را میگسلند.
در حالی که بحران بانک ژونگبنگ (Zhongbang Bank) از فشار بر بنیانگذاران conglomerate آن ناشی میشود که تحت تأثیر کندی زنجیرههای تأمین صنعتی و بدهیهای مرتبط با املاک قرار گرفتهاند، هر دو رویداد زنگ خطر سیستمی یکسانی را به صدا درمیآورند. این رویدادها سرآغاز یک جدایی سرد و ساختاری هستند؛ فروپاشی آن پیوند بسیار سودآور میان سرمایه شرکتی خصوصی و بانکداری داخلی.
به مدت بیست سال، یک موتور رشد سهجانبه، شهرنشینی بیسابقه چین را پیش میبرد. توسعهدهندگان املاک برای گسترش داراییهای خود به اعتبارات بانکی متکی بودند. بانکها برای رشد ترازنامههایشان به وثیقههای ملکی وابسته بودند. دولتهای محلی نیز برای تأمین مالی زیرساختها بر فروش زمین تکیه داشتند.
برای درک شدت این درهمتنیدگی، باید نگاه کرد که چرا توسعهدهندگان خصوصی در وهله نخست به شکلی تهاجمی سهام بانکهای تجاری را خریداری کردند. توضیحهای سادهانگارانهای مانند غرور شرکتی یا عطش اعتبار آسان، واقعیتهای نهادی آشکار را نادیده میگیرند.
ترجمه و تنظیم: صما
