ضرورت حفظ زیستپذیری شهری و محیطزیست
تدوین ضوابط بلندمرتبهسازی بدون رویکردهای تشویقی

- احداث ساختمانهای بلند در انگلستان و سوئیس محدود یا ممنوع است.
- در ژاپن به دلیل کمبود زمین، ساخت ساختمانهای بلند گسترده است.
- ضرورت واگذاری اختیارات به استانها برای تصمیمگیری متناسب با شرایط محلی.
- تأخیر در اجرای برنامه مسکن استیجاری پیشبینی شده در اسناد بالادستی.
- لزوم تدوین ضوابط کلی بدون رویکردهای تشویقی برای بلندمرتبهسازی.
به گزارش صما، محمدحسین شریفزادگان، صاحبنظر حوزه شهرسازی و معماری، در حاشیه نشست هماندیشی معاونت شهرسازی و معماری وزارت راه و شهرسازی با صاحبنظران علمی و تخصصی این حوزه، در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی به بررسی تجربیات جهانی در زمینه بلندمرتبهسازی پرداخت.
وی با اشاره به تفاوت رویکردهای کشورهای مختلف اظهار داشت: در انگلستان و شهر لندن و همچنین در سوئیس، احداث ساختمانهای بلند محدود یا ممنوع است، در حالی که در کشور ژاپن به دلیل کمبود زمین، ساخت ساختمانهای بلند بهطور گسترده دنبال میشود.
شریفزادگان تأکید کرد: سیاستهای بلندمرتبهسازی باید متناسب با شرایط هر کشور و هر شهر تدوین شود. وی افزود: در ایران نیز این موضوع با مباحثی همچون تمرکززدایی از کلانشهرها ارتباط دارد، اما تاکنون آنگونه که باید مورد توجه قرار نگرفته است.
این کارشناس یکی از چالشهای اصلی توسعه را غلبه نگاه متمرکز در نظام تصمیمگیری دانست و گفت: یکی از مشکلات موجود در وزارتخانهها و حتی بسیاری از کشورهای دنیا، حاکم بودن رویکرد بالا به پایین در تصمیمگیری است. لازم است بخشی از اختیارات به استانها واگذار شود تا بتوانند متناسب با شرایط شهرهای خود تصمیمگیری کنند.
وی با تأکید بر ضرورت اجرای برنامه مسکن استیجاری در کشور افزود: از برنامه اول توسعه، موضوع مسکن استیجاری در اسناد بالادستی پیشبینی شده، اما تاکنون به مرحله اجرا نرسیده است.
شریفزادگان تصریح کرد: بلندمرتبهسازی بهخودیخود نه خوب است و نه بد، اما نباید دستورالعملهایی تدوین شود که شهرها را به بلندمرتبهسازی تشویق کند. لازم است ضوابطی کلی و بدون رویکردهای تشویقی تدوین شود تا هر استان متناسب با ضرورتها و شرایط خود درباره این موضوع تصمیمگیری کند.
وی ادامه داد: برنامهریزی ذاتاً به معنای ایجاد چارچوب و محدودیت است. از اینرو، بلندمرتبهسازی باید با اقتصاد زمین و مسکن سازگار باشد و در عین حال، زیستپذیری شهری و محیطزیست را تهدید نکند.
در پایان، شریفزادگان یکی از موانع تمرکززدایی از پایتخت را ساختار مدیریت و اقتصاد شهری دانست و گفت: شهرداری تهران به دلیل نداشتن نظام مالی مستقل و شفاف، با مشکلات جدی مواجه شده و این مسئله در شکلگیری وضعیت کنونی شهر تهران تأثیرگذار بوده است.




