یک کارشناس مسائل اقتصادی ومسکن با بیان اینکه طرح مسکن اجتماعی نمی تواند به عنوان برنامه اصلی تولید مسکن محسوب شود، گفت: این طرح در واقع باید مکمل برنامه های اصلی دولت باشد و نباید به عنوان سیاست اصلی تلقی شود.
بابک حاجیان با اعلام این مطلب در گفتگو با “صما”، گفت: در کشورهای مختلف دنیا معمولا سه نوع سیاست اصلی ; ;برای ساخت مسکن وجود دارد .یک مدل ساخت واحدهایی است که دولت ها با توجه به قوانین اساسی خود با تجمیع انبوسازان و استفاده از تسهیلات بانکی می سازند و در اختیار متقاضیان قرار می دهند .
وی ادامه داد: یک سیاست دیگر نیز ساخت خانه هایی است که افراد خود اقدام به ساخت آن می کنند و یک روش دیگر برای تامین مسکن ; ;نیز مسکن استیجاری است که تامین نیاز مسکن اقشار بسیار ضعیف را مورد هدف قرار می دهد .
این کارشناس مسکن افزود: دولت ها در این نوع سیاست اقدام به ; ;ساخت مسکن می کنند و سپس آن ها را ; ;دراختیار تعاونی ها وشوراها قرار می دهند.
حاجیان تصریح کرد:مسکن اجتماعی در واقع می تواند بخشی از سیاست های کلی تامین مسکن باشد اما این طرح پتانسیل این را ندارد که به عنوان یک برنامه اصلی مسکن دنبال شود.
وی خاطرنشان کرد: این طرح در دولت های نهم ودهم مغفول واقع شد،چراکه اقشار بسیار ضعیف همواره بخشی از بازارمصرف ; ;مسکن هستند که دولت ها باید در قالب طرح استیجاری به رفع نیاز آنها اقدام کنند.
این استاد دانشگاه اضافه کرد: عرضه مسکن استجاری در بسیاری ازکشورها وجود دارد. مثلا در کشور آلمان ، دولت ; ;دراین کشور در یک منطقه اقدام به ساخت خانه های بسیاری کرده و به صورت کاملا رایگان ; ;در اختیار افراد با توانایی مالی بسیار ضعیف قرار داده است .
وی ادامه داد: اگر مقصود مسئولان از طرح مسکن اجتماعی ،همان طرح استیجاری است ، این سیاست برای تامین نیاز مسکن اقشار بسیار ضعیف، مفید است ،اما قطعا به عنوان سیاست اصلی دولت در زمینه ساخت انبوه مسکن تلقی نمی شود.
;
;
