تهران هر چند پایتخت ایران است اما شهر آرزوها نیست و مهاجرت به این شهر تنها نفس کشیدن دود، چشیدن طعم ترافیک و شلوغی و کر شدن گوش ها را به همراه دارد.
از سوی دیگر، راهکارهای مدیریتی و کنترل در منبع صدا، تبدیل به احسن کردن خودروهای فرسوده، جلوگیری از تردد شبانه خودروهای سنگین در خیابانهای فرعی، مدیریت ترافیک، ساماندهی مشاغل مزاحم و انتقال سریع کارخانجات صنعتی به خارج از شهر، تعیین محدودههای لازم در خارج از محدوده شهر جهت انتقال مراکز تولید کننده آلودگی صوتی، استفاده از طراحان و مهندسان ترافیک درخصوص طراحی فضای مناسب برای پارکینگ، احداث پارکینگ بیشتر برای جلوگیری از ترافیک، عدم صدور مجوز احداث اماکنی که حتی درصد کمی ایجاد آلودگی صوتی دارند در داخل محدوده شهری، نهادینه کردن فرهنگ عدم تولید آلودگی صوتی،جانمایی و پراکنش مناسب کاربریهای شهری و رعایت نحوه دسترسی آنها، طراحی سطوح کاربریها بر اساس میزان تولید آلودگی صوتی، سازماندهی مناسب پلان ساختمان، ساماندهی حاشیه شهر و تقویت آن جهت جذب مراکز تولید آلودگی صوتی به لحاظ جمعیتی، مکانی، دسترسی و …است که همه و همه به نوعی به شهرداری تهران باز می گردد و هر چند مدیران شهری برای سر و سامان دادن آلودگی های صوتی تهران نیازمند یاری سایر نهادها نیز هستند اما به قول معروف استارات کار باید توسط شهرداری زده شود که می تواند با توجه به دانش و مدیریت با راه های کم هزینه تر از نصب دیوار صوتی مشکل هیاهوی تهران را حل کند.
باید منتظر ماند و دید شهرداری تهران چگونه این مهم را انجام خواهد داد.
