تغییر رویکرد در ساختوساز
مدیرعامل هلدینگ قربانی: خانه میسازیم که در آن زندگی کنیم، نه فقط برای فروش
- تغییر رویکرد هلدینگ قربانی از ساخت برای فروش به ساخت برای کیفیت زندگی
- طراحی مشاعات و ریزفضاها برای کاهش نیاز ساکنان به خروج از ساختمان
- تأکید بر استفاده از متریال ایرانی و حمایت از تولیدکنندگان داخلی
- معیار کیفیت پروژهها، افتخار ساکنان به محل زندگی خود
به گزارش صما، امیرحسین قربانی، مدیرعامل هلدینگ ابنیهسازان مقاوم قربانی، با اشاره به تغییر وضعیت صنعت ساختمان پس از جنگ، بر ضرورت بازنگری در مدیریت نقدینگی و رویکردهای اجرایی این صنعت تأکید کرد و گفت: «صنعت ساختمان بعد از جنگ شرایط و اقتضائات جدیدی پیدا کرده و ما باید با مدیریت نقدینگی و بازنگری در روشها، این صنعت را دوباره سربلند کنیم و پیش ببریم.»
تغییر نگاه از فروش به کیفیت زندگی
این فعال حوزه مسکن با تأکید بر تغییر دیدگاه مجموعه متبوع خود نسبت به ساختوساز اظهار داشت: «دیدگاه ما عوض شده است؛ ما خانه نمیسازیم که فقط بفروشیم. خانه میسازیم که درخور مردم ایران باشد و جوری باشد که خودمان هم راضی باشیم در آن زندگی کنیم.» او افزود: «تلاش میکنیم با بهترین کیفیت و بالاترین سطح امکانات ممکن کار کنیم.»
تعریف مشاعات و ریزفضاهای کارآمد در پروژهها
قربانی از برنامهریزی برای طراحی مشاعات و ریزفضاهایی در پروژهها خبر داد که نیاز ساکنان به خروج از ساختمان را کاهش میدهد. به گفته او، این فضاها به گونهای تعریف میشوند که ساکنان بتوانند بخشی از کارها و فعالیتهای روزمره خود را در همان ساختمان انجام دهند.
حمایت از تولید و متریال ایرانی
مدیرعامل هلدینگ ابنیهسازان مقاوم قربانی با اشاره به شرایط پس از جنگ و ضرورت حمایت از تولید داخلی گفت: «همیشه سعی میکنیم از بهترین متریالهای ایرانی استفاده کنیم و در این وضعیت، از تولیدکنندگان ایرانی کمک بگیریم و با آنها همکاری کنیم تا صنعت ساختمان را سربلند کنیم و در آن پیشرو باشیم.»
افتخار ساکنان به محل زندگی
او در ادامه با بیان معیار خود برای کیفیت پروژهها اظهار داشت: «سعی میکنیم ساختمانی بسازیم که وقتی کسی وارد آن میشود و آدرس آن را میدهد، با افتخار بگوید آنجا زندگی میکند. تلاش میکنیم برای هیچیک از مالکان و ساکنان کم نگذاریم و با بهترین متریال کار کنیم تا بهترین نحو زندگی در آن خانهها فراهم شود.» قربانی در پایان تأکید کرد: «ما به خانه به صورت مکعب نگاه نمیکنیم؛ به شکلی نگاه میکنیم که خودمان هم بتوانیم در آن زندگی کنیم.»




