امنیت روانی و احساس حریم، بنیان سلامت اجتماعی در معماری شهری است!

طراحی شهری باید بر پایه‌ی ارتقاء امنیت روانی، حریم انسانی و آرامش زیستی باشد؛ چراکه این مؤلفه‌ها بر بنیان‌های اجتماعی و کیفیت زندگی اثرگذارند.
امنیت روحی و روانی یکی از اساسی‌ترین نیازهای انسانی در فضاهای شهری است. ما در شهرهایی زندگی می‌کنیم که فرصت‌های بسیاری برای ارتقاء کیفیت زندگی در آن‌ها وجود دارد، اما این فرصت‌ها تنها زمانی معنا پیدا می‌کنند که احساس امنیت، آسایش، حریم شخصی و حریم انسانی در طراحی‌ها جدی گرفته شود. این موضوعات، جزو پایه‌های سلامت اجتماعی‌اند و می‌توانند بر تمام لایه‌های شهر، از رفتارهای فردی گرفته تا تعاملات جمعی، تأثیر مستقیم بگذارند. دغدغه‌ ما باید خلق فضاهایی باشد که هم ایمن باشند، هم انسانی، و هم سازنده‌ی جامعه‌ای سالم‌تر.