فرو رفتن تهران در فاضلاب شهری

سرمقاله نویس روزنامه آفرینش در شماره امروز این روزنامه نوشت: براساس اعلام کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس تنها ۴۰ درصد فاضلاب تهران تصفیه می شود، و متاسفانه ۶۰ درصد فاضلاب به حال خود رها شده و آب‌های زیرزمینی و اراضی کشاورزی جنوب پایتخت را آلوده می کند.

این مسئله ساده و کوچکی نیست که ۶۰ درصد فاضلاب شهر تهران به حال خود
رها شده به طوری که بخشی از آن وارد چاه‌های جذبی شده و منجر به آلودگی آب‌های زیرزمینی
و بخشی از آن هم اراضی کشاورزی جنوب پایتخت را آبیاری می کند که متاسفانه موجب
آلودگی محصولات کشاورزی مانند صیفی جات، سبزیجات و سایر محصولات کشاورزی شده است.

تاکنون بارها نسبت به آبیاری مزارع جنوب تهران با فاضلاب هشدار داده
شده است که هربار مسئولان از آن سرباز زده‌اند و هیچ نهادی مسئولیت عواقب آن و
تهدید سلامت مردم را برعهده نگرفته است. این موضوع به دلیل نبود شبکه و تصفیه‌خانه
فاضلاب است، درحالی که سال‌هاست نهادهای مختلفی همچون وزارت نیرو مشغول به ساخت و
تکمیل تصفیه خانه فاضلاب هستند اما به سبب کمبود منابع مالی قادر به تکمیل آن
نیستند.

این تعلل موجب شده تا بسیاری از محصولات کشاورزی جنوب تهران با انواع
آلودگی‌ها و سمومی که در فاضلاب وجود دارد آبیاری شوند و نهایتاً به دست مردم برسد
و نتیجه آن شیوع سرطان معده به عنوان شایع ترین سرطان میان مردم گردد.

براساس آمارهای موجود تاکنون ۶۰ درصد مناطق پایتخت تحت پوشش شبکه
فاضلاب قرار گرفته‌اند، اما شهروندان به دلیل هزینه بالای فروش انشعاب و دیگر
هزینه های تحمیلی تمایل و توانایی پرداخت حق انشعاب را ندارند. لذا تنها ۴۰ درصد
آن به شبکه فاضلاب متصل بوده و ۶۰ درصد بقیه بدون تصفیه رها شده است.

سالانه حدود ۴۰۰ میلیون مترمکعب فاضلاب و روان آب آلوده شهر تهران
وارد چاه‌های جذبی شده و آب‌های زیرزمینی و اراضی کشاورزی جنوب تهران را آلوده می‌کند. اما مسئله نگران کننده اینجاست که حدود ۵۰ درصد آب شرب پایتخت از طریق
آب های زیرزمینی تامین می شود، اگر فاضلاب در اراضی جنوب تهران هم رها سازی نشود
بدون شک چاه های جذبی و سفره های آب زیرزمینی را به شدت آلوده می کند. بنابراین ازطریق دیگری این آب موجب بیماری و تهدید سلامتی مردم می‌گردد.

متاسفانه هیچ سازمان و نهادی به این مسئله ورود پیدا نمی‌کنند و نسبت
به تهدید سلامت مردم هشداری به مسئولان نمی‌دهند. این انتظار وجود دارد تا حداقل سازمان
حفاظت از محیط زیست به این مسئله ورود پیدا کند و از طریق حقوقی و قضایی از سلامت
مردم پایتخت دفاع نمایند.

امروز در تمام دنیا فاضلاب برای استفاده در کشاورزی و حتی آب شرب
تصفیه و بازچرخانی می‌شود و مجدد به شبکه مصرف باز می‌گردد. اما درکشورما هنوز
برنامه‌ای برای جذب و جمع آوری این فاضلاب وجود ندارد و هر روز شاهد آلودگی آب‌های
زیرزمینی و خاک و محصولات کشاورزی هستیم.

تنها راه نجات مردم پایتخت از انواع بیماری‌های سرطانی، کلیوی و
معدوی، تسریع در تکمیل ساخت تصفیه خانه فاضلاب و وصل کردن تمام انشعاب‌های شهری به
این شبکه می‌باشد. تعیین قیمت‌های میلیونی مسلماً توان و انگیزه لازم را از
شهروندان برای کمک مالی به تکمیل این طرح را از بین خواهد برد.

این انتظار وجود دارد تا دولت در قالب طرح‌های حمایتی در طرح برنامه
ششم توسعه نگاهی به وضعیت اسفناک آب و فاضلاب پایتخت داشته باشد، تاسلامت مردم به
سبب بی توجهی و کم کاری نهادهای ذی ربط تهدید نشود و هزینه‌های به مراتب سنگین تر
به کشور تحمیل نشود.