معماری
موضوعات داغ
بازسازی بدون تخریب در هایاما

احیای خانه چوبی دهه ۵۰ ژاپن با نشیمن فرورفته

نکات مهم
  • استودیو هایان خانه‌ای چوبی از دهه ۱۹۷۰ در هایاما را به خانه و کارگاه بنیان‌گذاران خود تبدیل کرد.
  • سازه خانه پیش از بازنگری آیین‌نامه لرزه‌ای ۱۹۸۱ ساخته شده و ستون‌ها و تیرهای آن حفظ و تقویت شد.
  • نشیمنی با ارتفاع دوبرابر در مرکز طبقه همکف، آشپزخانه، دوما، اتاق کار و باغ را به هم متصل می‌کند.
  • اتاق ژاپنی موجود با برداشتن تاتامی به فضای انعطاف‌پذیر دوما تبدیل شد.
  • پروژه به‌جای تخریب و جایگزینی، الگویی کندتر از نوسازی مسکن قدیمی ارائه می‌دهد.

استودیوی معماری ژاپنی هایان (Hyan) خانه‌ای چوبی از دهه ۱۹۷۰ را در تپه‌های هایاما در استان کاناگاوا بازسازی کرده است تا به‌عنوان خانه و کارگاه برای بنیان‌گذاران خود، آنا ناگانوما معمار و شوهی هاسه‌گاوا طراح، مورد استفاده قرار گیرد. پروژه «خانه ساندویچ سبز» (Green Sandwich House) در محله‌ای مسکونی روی دامنه تپه، پشت محدوده ویلای امپراتوری پیشین هایاما، واقع شده است.

این خانه در اواخر دهه ۱۹۷۰ و همزمان با توسعه محله مسکونی اطراف ساخته شد و به نسل ساختمان‌های ژاپن پیش از بازنگری آیین‌نامه لرزه‌ای سال ۱۹۸۱ تعلق دارد. زمانی که استودیو هایان این خانه را برای سکونت خود برگزید، ستون‌ها و تیرهای موجود را که در وضعیت مناسبی باقی مانده بودند حفظ کرد، سازه را از نظر لرزه‌ای تقویت کرد و فضاهای داخلی را بازآرایی کرد.

در مرکز طبقه همکف، نشیمنی با ارتفاع دوبرابر قرار دارد که آشپزخانه، انبار خواروبار، دوما، اتاق کار و باغ را به‌صورت سیال به هم متصل می‌کند. دوما با بازسازی یک اتاق ژاپنی موجود ساخته شد؛ کف تاتامی برداشته شد و سطح کف تغییر کرد تا فضایی متفاوت در دل خانه پدید آید. یک کمد دیواری موجود نیز به فضایی کوچک و گوشه‌مانند بازتفسیر شد و بدین ترتیب دوما به ناحیه‌ای انعطاف‌پذیر تبدیل شد که می‌توان از آن برای استراحت، کار، پذیرایی از مهمان و دیگر فعالیت‌های روزمره استفاده کرد.

به‌جای تقسیم نقشه به اتاق‌های جداگانه بر اساس کارکرد، خانه به‌صورت زنجیره‌ای از فضاها سازمان یافته است که در طول روز، کار، زندگی روزمره و سرگرمی‌ها به‌طور طبیعی میان آن‌ها جابه‌جا می‌شوند. از نشیمن، دید به سوی سبزی باغ امتداد می‌یابد و نور و هوا از طریق فضای دوبرابر در خانه جریان پیدا می‌کنند. این فضاها نه با دیوارهای توپر، بلکه با نور، خطوط دید، تغییر مصالح و عناصر پارچه‌ای متحرک از هم جدا شده‌اند.

در اطراف بازشوهای بزرگ و دوما، پرده‌های اصلی طراحی‌شده توسط طراح پارچه هاروکا شوجی، نور را نرم و دیدها را فیلتر می‌کنند و همچون ابزاری عمل می‌کنند که شخصیت خانه را بر اساس زمان روز و سبزی اطراف تغییر می‌دهند. سطوح پیشخوان آشپزخانه و روشویی با ترازو دست‌ساز و در محل اجرا شده‌اند. این سطوح گرم و تازه، در برابر شفافیت قاب چوبی موجود، آرام در کنار بخش‌های قدیمی می‌نشینند و ردپای گذشته را با زندگی امروز به گفت‌وگو می‌کشانند.

خانه ساندویچ سبز شکل کندتری از نوسازی را پیشنهاد می‌کند که با تخریب و جایگزینی آغاز نمی‌شود. این پروژه با تقویت و بازتفسیر مسکنی از دهه ۱۹۷۰، از طریق شخصی‌ترین تجربه طراحی یعنی ساختن خانه خود، نشان می‌دهد چگونه می‌توان خانه‌ای فرسوده را با زندگی معاصر سازگار کرد.

ترجمه و تنظیم: صما

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا