دانشنامه ساخت و سازمعماری
موضوعات داغ
از ماسکینگ نویز تا صداهای طبیعی

طراحی صوتی دفاتر؛ راهکار تازه برای تمرکز کارکنان

نکات مهم
  • سر و صدای محیطی مهم‌ترین شکایت کارکنان دفاتر باز است و بیش از نیمی از کارکنان غیرمدیر کاهش رضایت و بهره‌وری را گزارش می‌کنند.
  • کارشناس آکوستیک به‌جای طراحی بر پایه میانگین، خوشه‌بندی فضاهای پرصدا و ایجاد گرادیان صوتی را پیشنهاد می‌کند.
  • پژوهش دانشگاه گلداسمیت لندن نشان داد تفکر خلاق در فضای صوتی طبیعی ۱۲ درصد بهتر از صدای معمول دفتر است.
  • اتاق شنیدارسازی PinDrop در منهتن به مشتریان امکان می‌دهد صدای آینده فضا را پیش از ساخت بشنوند.
  • نمایش نتایج آکوستیک، صدا را زودتر به فرایند طراحی می‌آورد و از لغو دیرهنگام تصمیم‌های صوتی جلوگیری می‌کند.

دفترهای تجربه‌محور در سال‌های اخیر به ایده غالب طراحی تبدیل شده‌اند. مالکان برای جذب مستأجر و شرکت‌ها برای تشویق کارکنان به حضور، روی نور بهتر، هوای بهتر، غذای بهتر، مبلمان بهتر و چشم‌اندازهای بهتر سرمایه‌گذاری کرده‌اند. منطق این رویکرد آن است که افراد اگر ساختمان چیزی فراتر از خانه به آن‌ها بدهد، ترجیح می‌دهند به دفتر بیایند.

آکوستیک اما کندترین عنصر در میان این عوامل بوده است؛ هرچند همواره در صدر شکایت‌های کارکنان قرار دارد. پژوهش «اکسفورد اکونومیکس» نشان داد حواس‌پرتی ناشی از سر و صدا مهم‌ترین شکایت کارکنان دفاتر باز است و بیش از نیمی از کارکنان غیرمدیر می‌گویند سر و صدای محیطی رضایت و بهره‌وری آن‌ها را کاهش می‌دهد. یک ساختمان می‌تواند در همه موارد دیگر بی‌نقص باشد، اما همچنان نگذارد افراد تمرکز کنند.

طراحی برای صدا از آن رو پیچیده است که افراد انتظارهای متفاوتی از آن دارند و حتی یک نفر بسته به نوع کارش، چیز متفاوتی می‌خواهد. بن زاکوالد، معاون ارشد و مدیر بخش آکوستیک، سر و صدا و ارتعاش شرکت AKRF، به‌جای طراحی بر پایه یک میانگین، بر ایجاد تنوع در پلان طبقه تأکید می‌کند. او می‌گوید: «بهتر است فضاهای پرصداتر را کنار هم خوشه کنید و هرچه دورتر می‌روید، یک گرادیان ایجاد کنید.» او ادامه می‌دهد: «این کار به افراد حق انتخاب می‌دهد. رویکرد ما این است که به یاد داشته باشیم هیچ دو مغزی یکسان نیستند و کارها و حالات مختلف می‌توانند موقعیت‌های متفاوتی بطلبند.»

نحوه برخورد طراحان با صدا در این پهنه‌ها نیز تغییر کرده است. ابزار استاندارد چندین دهه، ماسکینگ صوتی بود؛ معمولاً پخش نویز سفید یا صورتی فیلترشده از بلندگوهای سقفی برای بالا بردن سطح صدای پس‌زمینه تا حدی که گفت‌وگوی نزدیک نامفهوم شود. این روش حواس‌پرتی ناشی از گفت‌وگو را به‌طور مؤثر کاهش می‌دهد، اما بیشتر مردم از حس آن خوششان نمی‌آید.

صدای طبیعی به‌عنوان جایگزین مطرح شده است و زاکوالد آن را بخشی از یک برداشت نادرست گسترده‌تر درباره طراحی زیست‌گرا می‌داند. او می‌گوید: «بعضی‌ها هنوز فکر می‌کنند طراحی زیست‌گرا فقط یعنی گیاه بیشتر در فضا. این یک عنصر است، اما بسیار بزرگ‌تر از آن است.»

«منظره‌پردازی صوتی زیست‌گرا» نام این رویه است و پژوهش‌های پشت آن به پیش از علاقه کنونی بازمی‌گردد. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۵ در نشریه انجمن آکوستیک آمریکا نشان داد ماسکینگ با صدای طبیعی در دفاتر باز بهتر از سکوت عمل می‌کند و عملکرد شناختی در طول روز کاری بالاتر می‌ماند. پژوهش تازه‌تری که «کیندا استودیوز» با پژوهشگرانی از دانشگاه گلداسمیت لندن در یک محیط کار در لندن انجام داد، نشان داد شرکت‌کنندگان در فضای صوتی طبیعی ۱۲ درصد نمره بالاتری در تفکر خلاق گرفتند و وظایف شناختی را بدون از دست دادن دقت، سریع‌تر انجام دادند.

اینکه کدام صدا به کدام فضا تعلق دارد، به کارکرد آن فضا بستگی دارد و انتخاب آن بسیار سنجیده‌تر از برگزیدن یک صدای خوشایند است. زاکوالد می‌گوید: «در بعضی فضاها ماسکینگ لازم دارید، پس می‌توانید از صدایی شبیه جویبار استفاده کنید. برای ایجاد انرژی، ممکن است صدای برخورد موج یا آواز پرندگان یا موسیقی آرام و ملایم را بخواهید.» صدای آب یکنواخت و قابل پیش‌بینی است و به همین دلیل در فضاهای تمرکز، گفت‌وگو را خوب می‌پوشاند. آواز پرندگان و الگوی موج به‌قدری متنوع‌اند که توجه را جلب می‌کنند و به همین دلیل برای لابی مناسب‌ترند تا یک طبقه ساکت.

رندرهای معماری راهی به مشتریان داده‌اند تا فضا را پیش از ساخته شدن ببینند، اما صدا معادل چنین امکانی را نداشت. AKRF یکی از آن‌ها را ساخته است؛ تأسیساتی در میدتاون منهتن به نام PinDrop که همچون اتاقی شناور درون اتاقی دیگر عمل می‌کند، از نظر آکوستیک جدا شده و سطح صدای پایه بسیار پایین و پاسخ خنثی دارد. این اتاق به یک سیستم پخش ۱۰.۱ کاناله Genelec مجهز است و پنج تیمار آکوستیک مختلف روی دیوارها و سقف آن اجرا شده است. مشتری در آن می‌نشیند و یک «شنیدارسازی» را می‌شنود؛ رندر کالیبره‌شده‌ای از اینکه اتاق کنفرانس او چه صدایی خواهد داشت، طبقه باز در ظرفیت کامل چه صدایی دارد و یک تیمار سقفی خاص چه تغییری در آن ایجاد می‌کند. این پروژه در نیویورک تایمز، آسوشیتدپرس و فست‌کامپانی پوشش داده شده و جایزه طلای تعالی مهندسی ACEC نیویورک را گرفته است.

توانایی نمایش نتایج آکوستیک، صدا را زودتر به گفت‌وگوی طراحی آورده و تا مرحله ساخت در آن نگه داشته است؛ مرحله‌ای که بسیاری از تصمیم‌های آکوستیک بی‌سروصدا لغو می‌شوند. جایگزینی‌های مهندسی ارزش دیر هنگام رخ می‌دهند، اغلب بدون آنکه کسی پیامد آکوستیک آن را ارزیابی کند. زاکوالد می‌گوید امکان شنیدن تفاوت توسط مشتری، این گفت‌وگوها را تغییر می‌دهد. او می‌گوید: «شاید پیمانکاران محصول دیگری پیشنهاد دهند؛ حالا می‌توانیم مشتریان را بیاوریم و بگذاریم بشنوند که آن تغییر چه اثری بر آکوستیک می‌گذارد.»

این تغییر هم‌اکنون نحوه کار طراحان دفتر با مشتریان را دگرگون کرده و پرسش‌های آکوستیک را به برنامه‌ریزی اولیه آورده است، به‌جای آنکه پس از شکایت کسی حل شوند. زاکوالد انتظار دارد با عادت کردن مالکان به ارزیابی صدا همانند سایر جنبه‌های فضا، بخش بیشتری از فرایند طراحی از این اتاق بگذرد.

ترجمه و تنظیم: صما

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا