زمان فعالیت سیاسی فرا رسیده است

شورای شهر غیر از تصویب بودجه شهرداری، باید الزامات معماری، شهرسازی و سایر موارد ساخت و ساز شهری را به عنوان پارلمانی محلی، در صحن شورا به تصویب برساند و بالاتر از آن مطابق قانون می تواند، طرح هایی نیز برای تصویب، به مجلس شورای اسلامی، ارسال نماید. این موقعیت استثنایی که تا کنون در دست سیاست مداران بوده، موقعیتی تخصصی است که با ایجاد یک مرکزیت و نقطه اتکا در صنعت ساختمان، می تواند در اختیار فعالان این حوزه قرار گیرد.

سعید ظریف

این روزها هر چه به جلو می رویم، به انتخابات ریاست جمهوری نزدیک تر می شویم. قرار است تا پنج ماه دیگر، انتخابات ریاست جمهوری و انتخابات شوراها به صورت هم زمان اجرا شود. دلیل اصلی چنین بحثی_تجمیع انتخابات_ صرفه جویی در برگزاری پر هزینه انتخابات است.

فارغ از چنین بحثی آنچه مسلم است، گروه های مختلف اجتماعی در انتخابات کشور، شرکت می کنند که در آخرین انتخابات ریاست جمهوری، بیش از هشتاد درصد جامعه ایرانی در انتخابات شرکت کرده بودند. به همین دلیل موضوع اصلی در چنین مشارکت هایی، گروه های مرجع در انتخابات است. بالاخره در فضای انتخاباتی، به ویژه انتخابات شوراها، که شناخت مردم نسبت به نامزدها، کم است، باید گروهای مرجع وجود داشته باشند که بتوان عندالزوم، به آنها رجوع کرد و با توجه به شناختی که این گروه های مرجع نسبت به نامزدها دارند و اعتمادی که ما به آنها داریم، انتخاب معقول تر و نزیک به فایده تری انجام دهیم!

آنچه مسلم است در میان گروه های مرجع، صنعت ساختمان تاکنون فعالیت خاصی نداشته است و کانون و مرکزیتی در این زمینه وجود ندارد طوری که بتوان با اتکا به آن، خاطر جمع باشیم منافع این بخش تامین می شود. انتخابات شوراها که هم زمان با انتخابات ریاست جمهوری، خرداد ماه سال جدید برگزار می شود، اگر برای مردم و دیگر اصناف، نوعی انتخابات عمومی باشد، برای صنعت ساختمان انتخاباتی تخصصی به حساب می آید. این موضوع را احتمالا همه تایید می کنند، بخش اعظمی از آنچه قرار است در شورای شهر انجام شود، به طور مستقیم در تخصص فعالان صنعت ساختمان است.

شورای شهر غیر از تصویب بودجه شهرداری، باید الزامات معماری، شهرسازی و سایر موارد ساخت و ساز شهری را به عنوان پارلمانی محلی، در صحن شورا به تصویب برساند و بالاتر از آن مطابق قانون می تواند، طرح هایی نیز برای تصویب، به مجلس شورای اسلامی، ارسال نماید. این موقعیت استثنایی که تا کنون در دست سیاست مداران بوده، موقعیتی تخصصی است که با ایجاد یک مرکزیت و نقطه اتکا در صنعت ساختمان، می تواند در اختیار فعالان این حوزه قرار گیرد.

به نظر می رسد فعالان صنعت ساختمان تا کنون در این زمینه، فعالیت متمرکزی انجام نداده اند و به دلیل تشتت آرا و چند پارگی این حوزه، تا کنون فرصتی پیش نیامده تا این حوزه بر توان و ظرفیت خود تکیه نماید. مطابق برآوردها، جامعه مهندسی در شهر تهران، حدود70 هزار عضو دارد که اگر هر کدام با ۵ نفر دیگر مرتبط باشند_دوست یا خانواده_ که توان توجیه آنها را داشته باشند، رای این حوزه حدود ۳۵۰ هزار است یعنی با این رای کل شورای شهر تهران باید در اختیار جامعه مهندسی و صنعت ساختمان قرار داشته باشد! در دیگر شهر ها نیز چنین روندی، قابل تعمیم است و به نظر می رسد خانواده صنعت ساختمان، توان حضور در چنین فعالیت هایی را داشته باشد.

بنابراین توان برای در اختیار گرفتن سنگری به نام شورای شهر وجود دارد اما مشکل اینجاست، فعالان صنعت ساختمان به دلایل گوناگون از فعالیت های سیاسی گریزانند و هر چند هر یک از آنها به صورت جداگانه و تحت لوای گروه های دیگر، فعالیت می کنند اما هیچ گاه حاضر نشده اند زیر یک سقف و بنا به مصالح صنفی، به فعالیت سیاسی بپردازند. به نظر می رسد اکنون در موقعیتی هستیم که زمان فعالیت سیاسی فعالان صنعت ساختمان مبتنی بر گرایش های صنفی رسیده باشد و اگر قرار نباشد از منظر تمامیت خواهی در پی در دست گیری همه کرسی های شورای شهر باشند اما به نظر می رسد در اختیار گرفتن ۳۰ درصد از کرسی های شورای شهر به دلیل تخصص های موجود در صنعت ساختمان، جزو ملزومات این دوره شورا باشد. ; ;

;