احیای پردیس مدرسه با طراحی شخصی
هتل هیل هال با بازسازی مدرسه تاریخی در فایتویل افتتاح شد

- هتل هیل هال با ۴۰ اتاق در فایتویل، ویرجینیای غربی افتتاح شد.
- بازسازی گسترده طراحی اصلی مدرسه را حفظ کرده و ملک را برای مسافران مدرن بهروزرسانی کرده است.
- رستوران اصلی هتل به نام مادربزرگ بنیانگذار نامگذاری شده و از دستورهای غذایی او الهام گرفته است.
- بخش بار با مبلمان چوبی و قفسههای کتابخانهای به تاریخ ساختمان بهعنوان مدرسه گره خورده است.
- بیشتر آثار هنری هتل از مجموعه خانوادگی وندل تأمین شده است.
به گزارش صما، هتل هیل هال در ماه سپتامبر افتتاح شد و جان تازهای به پردیس مدرسهای سابق در فایتویل، ویرجینیای غربی بخشید. این هتل بوتیک با ۴۰ اتاق، با تکمیل بازسازی گستردهای که طراحی اصلی مدرسه را حفظ کرده و در عین حال ملک را برای مسافران مدرن بهروزرسانی کرده، آغاز به کار کرد. دبیرستان مذکور ابتدا در سال ۱۹۲۳ ساخته شد و با ترکیب با ساختمان مدرسه راهنمایی، چیدمان پردیس به هر اتاق مهمان پیکربندی متمایزی میدهد.
برنامه غذا و نوشیدنی این هتل ارتباط شخصی با پت «پتسی» فیلیپس وندل، مادربزرگ استفان وندل، بنیانگذار و مدیرعامل Mountain Shore Properties دارد؛ رستوران اصلی به نام او نامگذاری شده و از دستورهای غذایی او الهام گرفته است. می پیت، مدیر طراحی Mountain Shore Properties، هدایت طراحی را بر عهده داشت و اشاره کرد که این ارتباط با پتسی به تیم امکان داد فضا را «گرمتر و شخصیتر» کنند و مهماننوازی را از طریق «نورپردازی خوب، مکانهای نشیمن راحت و اتاقی که خودش را بیش از حد جدی نمیگیرد» ارائه دهند.
پیت اظهار کرد که نوستالژی در فضا عمدی است، بهویژه برای کسانی که ساختمان را بهعنوان مدرسه به یاد میآورند. تیم طراحی بهجای تکیه بیش از حد بر این هویت، اولویت را بر القای گرما گذاشت. این امر بهویژه در بخش بار مشهود است. پیت گفت: «ما میخواستیم بخش بار عمیقاً ریشه در تاریخ ساختمان بهعنوان مدرسه داشته باشد، اما با حضور پتسی نرمتر شود» و توضیح داد که چگونه مبلمان چوبی محکم، قفسههای کتابخانهای و میزهای لمینت به تاریخ ساختمان گره میخورند.
رویکرد تیم با بار پشتی سفارشی نیز آشکار است که «وزنی مشابه قفسههای کتابخانه قدیمی دارد» و با صندلیهای ناهارخوری چوبی قدیمی و نیمکتهای روکشدار ترکیب شده است؛ موادی که حس «نهادی» را با مواردی که فضا را صمیمیتر میکنند، در تضاد قرار میدهند. پیت گفت که این پروژه بازسازی تطبیقی چالشبرانگیز بود، زیرا تغییر کاربری این اتاقهای مدرسه مستلزم حل چالشهای لجستیکی بدون کاستن از شخصیت ساختمان بود. پیت گفت: «هدف هرگز این نبود که ساختمان جدید به نظر برسد؛ هدف این بود که احساس مراقبتشده، دوباره مفید و همچنان برای افرادی که قبلاً آن را میشناختند، قابل تشخیص باشد.»
هنر تأمینشده از خانواده
بخش بار دارای چندین نقاشی است و پیت اظهار کرد که بیشتر آثار هنری از خانواده وندل آمده است. پیت گفت: «پدر استفان، چارلی، عکسهای تاریخی فایتویل، نقشهها و تصاویری از منظره ویرجینیای غربی را جمعآوری کرده است.» با اشاره به اینکه تیم با بودجه نسبتاً «محدودی» برای هنر کار میکرد، استفاده از این مجموعه هم کاربردی و هم معنادار بود. پیت گفت: «ما توانستیم از چیزهایی استفاده کنیم که با خانواده و فایتویل ارتباط داشتند. دیوارها به راه دیگری برای روایت داستان مکان تبدیل شدند.»
نورپردازی مهماننواز
تیم طراحی برای توسعه و ساخت نورپردازی اختصاصی پروژه، از جمله آویز در رستوران پتسی، تلاش کرد. پیت تأکید کرد که تیم اغلب میپرسید «پتسی چه میکرد؟» و این طرز فکر در نورپردازی نیز اعمال شد، زیرا آنها به دنبال یافتن خط بین یک مدرسه و یک مهمانسرای خانوادگی گرم بودند. پیت گفت که آویز عتیقه نیست، اما تیم میخواست به نظر برسد که چیزی است که میتوانست پیدا شود و به زیباییشناسی زندگیشده اضافه کند. پیت همچنین بر اهمیت نورپردازی گرم تأکید کرد. پیت گفت: «نورپردازی رستوران تأثیر عظیمی بر احساس مهماننوازی فضا دارد. ما میخواستیم مردم، غذا و معماری خوب به نظر برسند.»
برجستهسازی مدرسه اصلی
صندلیهای بخش بار، مانند سایر مبلمان، عمداً انتخاب شدند زیرا به نظر میرسند در یک کلاس درس باشند. پیت گفت: «صندلیهای چوبی قدیمی ارجاعی طبیعی به ساختمان مدرسه قدیمیتر متعلق به ۱۹۲۳ در ملک بودند» و اشاره کرد که آنها شبیه صندلیهای چوبی محکمی هستند که ممکن است در یک محیط مدرسه کلاسیک دیده شوند. به همین ترتیب، میز لمینت آبی کنار صندلی به ساختمان اواسط قرن ملک ادای احترام میکند، زیرا «کیفیت آشنای فوقالعادهای از چیزی دارد که ممکن است در کافهتریا، کتابخانه یا اتاق هنر دیده باشید.» ارجاعات دیگر شامل اشاره به قفسههای کتابخانه با بار پشتی و یک تقسیمکننده قفسهای بین نیمکتها است.




