بازسازی خانه تاریخی معمار نیویورکی با مصالح بازیافتی

«دایانا کلوگ»، معمار نیویورکی، خانه تاریخی خود در محله تری‌بکا را با استفاده از مصالح بازیافتی بازسازی کرده است.

کلوگ و خانواده‌اش ۲۵ سال است که در این خانه در خیابان استیپل زندگی می‌کنند؛ خانه‌ای که به استودیوی این معمار و همسر فیلمسازش نزدیک است.

این ساختمان در ابتدا به‌عنوان سردخانه تأسیسات توزیع مواد غذایی مجاور استفاده می‌شد و سپس به فروشگاه لوازم لوله‌کشی تبدیل شد و حدود ۵۰ سال پیش سرانجام به یک خانه مسکونی تغییر کاربری یافت.

کلوگ در طول سال‌ها به‌تدریج این بنا را بازسازی و به‌روزرسانی کرده بود؛ اما وقتی فرزندانش از خانه رفتند، تصمیم گرفت بازسازی جامع‌تری را آغاز کند.

در این بازسازی، آسانسور بار قدیمی حذف و فضایی جایگزین آن شد که کلوگ آن را «اتاق سبز» می‌نامد. این فضای شیشه‌ای با نشیمن‌های بالشتک‌دار پوشیده شده و برای گفت‌وگوهای صمیمانه یا تماس‌های ویدیویی خصوصی استفاده می‌شود.

مصالح بازیافتی از آسانسور و سایر عناصر ساختمان برای ساخت کابینت‌های آشپزخانه، قفسه‌های کتاب و راه‌پله‌ای که چهار طبقه را به هم متصل می‌کند، استفاده شده است.

کلوگ می‌گوید: «در سراسر خانه درها و پنجره‌های قدیمی شیشه‌ای و فولادی وجود داشت؛ من فقط آن‌ها را جابه‌جا کردم و دوباره استفاده کردم.»

دکوراسیون داخلی هم‌سو با معماری، صنعتی و مینیمال باقی مانده است و عناصر کلیدی مانند شومینه و تیرهای چوبی شاه‌بلوط ۲۵ فوتی سقف را برجسته می‌کند. کلوگ درباره این تیرها می‌گوید: «پاک کردن آن‌ها کار بسیار سختی بود، اما یکی از بهترین تصمیم‌هایی بود که گرفتیم، چون گرمای زیادی به فضا می‌بخشند.»

در این بازسازی اخیر، اتاق‌خواب‌های طبقه بالا با سقف‌های آجری گنبدی به فضاهایی با دکوراسیون خنثی تبدیل شده‌اند که با درهای کشویی چوب ماهون از هم جدا می‌شوند.

در طبقه همکف، اتاق بازی سابق کودکان با طناب‌های صخره‌نوردی و تاب به اتاق تلویزیون راحت با مبل بزرگ L شکل و مبلمان متنوع اواسط قرن تبدیل شده است. چراغ‌های آویز «نوگوچی» نیز از تیرهای فولادی که کلوگ برای نگه داشتن «زمین بازی» اضافه کرده بود، آویزان شده‌اند.

او می‌گوید: «هنوز یک طناب صخره‌نوردی آن پایین هست که مردم فکر می‌کنند اثر هنری است و من عاشق این هستم.»

از آثار هنری کلیدی این خانه می‌توان به دو عکس از «لیوبودراگ آندریچ» اشاره کرد که برای دو طرف شومینه طبقه اول ساخته شده و به گفته کلوگ «عمق و گرمای زیادی به فضا می‌بخشد».

در طبقه پایین، دیوارها با تصاویر مدرسه دخترانه «راجکوماری راتناواتی» تزئین شده که کلوگ در سال ۲۰۲۱ در صحرای تار هند تکمیل کرده است.

تراس پشت‌بام نیز با گلدان‌ها و مبلمان چوبی متنوع فضای باز بازسازی شده و نشیمن و فضای غذاخوری با چشم‌اندازی به پل تاریخی بین ساختمان‌های مجاور ایجاد کرده است.

کلوگ می‌گوید: «من واقعاً می‌خواستم آن بالا یک واحه باشد و به اتاق نشیمن دوم تبدیل شود. و آن پل شگفت‌انگیز هم هست که از خانه‌مان چشم‌انداز فوق‌العاده‌ای به آن داریم؛ به نظر من، بهتر از این است که داخل خودش باشیم.»

بسیاری از ساختمان‌های صنعتی سابق تری‌بکا اکنون مسکونی شده‌اند و شامل لافت‌ها و پنت‌هاوس‌های بزرگ هستند، در حالی که برخی دیگر گالری‌ها و فضاهای خلاقانه را در خود جای داده‌اند. از نمونه‌های دیگر خانه‌های این محله می‌توان به پنت‌هاوسی در ساختمان «امریکن ترد» اشاره کرد که توسط «کرینا آرگیرسکو روگارد» بازسازی شده و لافتی که «آندره‌آ لئونگ» آن را برای پنهان کردن «فضاهای مخفی» بازسازی کرده است.

عکس‌ها توسط «اندرو برینکا» گرفته شده است.

ترجمه و تنظیم: صما