بهارستانی ها طرح تبدیل سازمان حفاظت محیط زیست به وزارتخانه را در هفته جاری روی میز مذاکره و مباحثه گذاشتند. سال گذشته نیز ۶۳ نماینده، بحث انحلال سازمان حفاظت محیط زیست را به کرسی های مجلس کشانده اند. این دو تصمیم، یک نقطه مشترک داشتند.
; نمایندگانی که سال گذشته عدد چهار را به نشانه انحلال سازمان حفاظت محیط زیست بالابرده بودند، برای کار خود یک دلیل داشتند، کوچک کردن دولت به دلیل سنخیت سازمان حفاظت محیط زیست با سازمان جنگل ها و مراتع و بردن آن زیر نظر وزارت جهاد کشاورزی تا اینکه نظارت مجلس هم بر آن قوی تر شود.
; ; ; ;آنها درست زمانی این تصمیم را گرفتند که بخش کارشناسی سازمان جنگل ها اعتقاد داشت که این سازمان باید از سایه جهادکشاورزی بیرون بیاید. چون وزارت جهاد کشاورزی، نگاهی بهره بردارانه به جنگل و منابع طبیعی دارد و سازمان جنگل ها رسالتش حفظ منابع آب و خاک است! حالاهم همین دلیل «نظارت» باعث شده تا وکلای ملت، طرح تبدیل سازمان حفاظت محیط زیست را تدوین کنند.
; ; ; ; سال گذشته در اوج آلودگی های زمستان بود که آنها پای برگه انحلال سازمان حفاظت ازمحیط زیست کشور را امضا کردند تا این سوال از سوی فعالان وکارشناسان حوزه محیط زیست پیش بیاید که چرا درست در بحرانی ترین شرایط محیط زیست، نمایندگان احساس کرده اند که کشور ما دیگر به سازمان حفاظت محیط زیست نیاز ندارد؟
; ; ; ; سه چهارسال پیش که ریزگردها پس از یک دهه جولان در آسمان استان های جنوبی، پهنه ۲۲ استان کشور را به سیطره خود درآورد دولت وقت «دبیرخانه حل معضل ریزگردها» را تشکیل داد و مدیریت آن به سازمان جنگل های وقت رسید و اعتبار آن به سازمان حفاظت محیط زیست.
; ; ; ;همین مساله هم باعث شد تا روسای وقت سازمان جنگل ها- سازمان جنگل ها در دو دولت گذشته ۱۱ مدیر به خود دید- حل معضل ریزگردها را وظیفه ای سازمانی بدانند که پول را گرفته است. آنها بارها در گفت و گو با رسانه ها اعلام کردند که حل معضل ریزگردها و بیابان زدایی کار تخصصی سازمان جنگل هاست نه حفاظت محیط زیست چرا باید اعتبار به حساب سازمان دیگری برود.
; ; ; ;اعتباری که البته زخمی را مرهم نشد و در نهایت این ریزگردها بودند که در دو سال گذشته عقب نشینی کردند تا باز هم نداشتن «حافظه تاریخی» در تصمیم گیری ها ما را با بحران ریزگردهایی که حالاقصد جان خوزستان را کرده اند، رو به رو کند. حالاکه هورالعظیم به دلیل فعالیت های نفتی خشک شده و تا به امروز هم هیچ اعتراضی از سوی نمایندگانی که موافق انحلال سازمان حفاظت محیط زیست بودند به گوش نمی رسد.
; ; ; ;مجلس در سال ۹۲ و در میان بهت و ناباوری کارشناسان منابع طبیعی و محیط زیست، حمل چوب، هیزم و زغال را از قانون مجازات قاچاق کالاو ارز بیرون کشید. قاچاق چوب یکی از زخم های کاری به منابع طبیعی کشور است که شمال ایران را با سیلاب و خشکسالی رو به رو کرده و جنوب کشور را به دست ریزگردها داده است!
; ; ; ;هومان خاکپور کارشناس منابع طبیعی در گفت و گو با روزنامه ایران می گوید: «بدون شک این خطای قانونگذاری که مجازات های بازدارنده کیفری علیه قاچاقچیان را منتفی کرده است، روند قاچاق زغال و چوب های جنگلی را شتابی غیرقابل مهار بخشیده و ادارات منابع طبیعی را در مقابله با این پدیده نابودگر با چالش های جدی مواجه خواهد کرد.»
; ; ; ;این تنها رفتار مغایر با طبیعت نیست. طرح انحلال سازمان حفاظت محیط زیست هم که حالاجای خود را به تبدیل آن به وزارتخانه داده است هم پایان رفتارهای متناقض نیست.
; ; ; ;رفتارهایی که بیشتر خود را در بحران هایی نشان می دهد و به محض اینکه گرد و خاک ها می نشیند جای خود را به مساله دیگری می دهد تا این سوال پیش بیاید که آیا هیچ مطالعه شده است که چه میزان از تخریب منابع طبیعی به قوانینی برمی گردد که بدون توجه به توسعه پایدار به تصویب می رسد! آیا تحقیقی انجام شده است که نشان دهد چند درصد از راهسازی ها، جنگل تراشی ها! سد سازی ها و طرح ها بدون مجوز سازمان حفاظت محیطزیست حمایت مجلس و نمایندگان شهرهای مختلف را داشته است.
; ; ;
