مسکن و ساختمان
بازار مسکن در سال 1363:

اقبال بخش خصوصی کوتاه می شود

صما، گروه تاریخ مسکن- در مطالب قبلی بیان شد که در سال ۱۳۶۲ مسکن رونق را تجربه می کرد اما با رسیدن سال ۱۳۶۳ اوضاع متفاوت شد. در این زمان تداوم رشد قابل ملاحظه فعالیت‌های ساختمانی سال قبل میسر نگردید. محدودیت عرضه زمین های شهری و مشکلات تهیه مصالح ساختمانی همراه با کاهش سرعت رشد بهای مسکن و عدم حضور گسترده بخش خصوصی در بازار به ترتیب از عوامل کندکننده فعالیت های ساختمانی بودند.

با وجود ادامه عملیات واگذاری زمین از طرف سازمان زمین شهری، مسائلی از جمله اشکالات قانونی و ثبتی و نارسایی های اجرایی، در برخی موارد باعث جلوگیری از تحرک بیشتر گردید.
در سال ۱۳۶۳ در رابطه با عملیات خانه سازی بانک مسکن، احداث تعداد ۱۰۳۶۹ واحد مسکونی در چند شهر شروع شد و تعداد ۹۲۰ واحد مسکونی نیز در چند شهر از جمله تهران از مجتمع های مسکونی به خریداران این واحدها تحویل گردید. باید گفت این رکود در حالی اتفاق افتاد که وام های اعطایی افزایش داشت.
در دوره مورد گزارش مبلغ تسهیلات اعطایی جهت تهیه مسکن ۳/۱۲ درصد افزایش داشته است. افزایش وام های مسکن عمدتا ناشی از افزایش پرداخت های بانک مسکن به سپرده های وام‌خواه و با توجه به مهلت دریافت اینگونه وام ها تا پایان سال ۱۳۶۳ بوده است که قسمت عمده آن صرف خرید مسکن گردید.
۱- اعتبارات ساختمانی
در سال ۱۳۶۳ بانک های مسکن و رفاه کارگران جمعا مبلغ ۲۱۸.۲ میلیارد ریال به ۸۲.۶۰۰ متقاضی وام پرداخت نمودند. تعداد متقاضیانی که وام دریافت نمودند ۶/۳۳ درصد نسبت به سال قبل کاهش داشت لیکن مبلغ پرداختی به آنان در مقایسه با سال ۱۳۶۲ از افزایشی معادل ۳/۱۳ درصد برخوردار بود.
از کل مبلغ وام های پرداختی در این دوره ۶/۹۹ درصد توسط بانک مسکن و ۴/۰ درصد توسط بانک رفاه کارگران تامین گردید.
افزایش میانگین وام ها از ۱.۵ میلیون ریال در سال ۱۳۶۲ به ۲.۶ میلیون ریال در دوره مورد بررسی، ناشی از استفاده از حداکثر سقف های وامی تعیین شده توسط سپرده گذاران وام مسکن بود.
مطابق آمار بانک مسکن از ۲۱۷.۴ میلیارد ریال وام پرداخت شده توسط این بانک ۶۹.۷ میلیارد ریال (۱/۳۲ درصد) جهت احداث و تکمیل ۲۸۷۰۰ واحد مسکونی و ۱۲۹ میلیارد ریال (۳/۵۹ درصد) به منظور خرید ۴۳۵۰۰ واحد مسکونی به مصرف رسید. در این دوره همچنین ۴۲۶ میلیون ریال به منظور توسعه و تکمیل ۲۳ واحد تولید مصالح ساختمانی و حدود ۲ میلیارد ریال جهت تعمیر ۲۷۰۰ واحد مسکونی پرداخت گردید. مابه‌التفاوت مبالغ مشروحه از کل وام و تسهیلات اعطائی توسط بانک مسکن، مربوط به فروش سهم الشرکه بانک و وام های انتقالی می باشد که بالغ بر ۱۶.۲ میلیارد ریال بود.
در سال مورد بررسی از کل وام های پرداختی بانک مسکن ۲۷ درصد به تهران، ۹/۳۹ درصد به شهرهای بزرگ و ۱/۳۳ درصد به شهرهای کوچک اختصاص یافت.
۲- حضور کم رنگ بخش خصوصی
علیرغم افزایش پرداخت وام های مسکن در سال ۱۳۶۳ سرعت رشد سرمایه گذاری بخش خصوصی در ساختمان (به قیمت جاری) به میزان قابل ملاحظه ای کاهش یافت و به ۶ درصد محدود گردید. در این سال حجم سرمایه گذاری انجام شده توسط بخش خصوصی در ساختمان های جدید مناطق شهری در مقایسه با سال قبل رشد چندانی نداشت. این رقم که در سال ۱۳۶۲ حدود ۹۴ درصد رشد داشت در دوره مورد بررسی تنها ۶ درصد افزایش یافت و به ۸۸۴.۲ میلیارد ریال رسید. رقم مذکور به قیمت ثابت سال ۱۳۵۳ نسبت به سال ۱۳۶۲ ; کاهش ۲/۶ درصدی را نشان می دهد.
در دوره مورد گزارش از کل مبلغ سرمایه گذاری شده در ساختمان های جدید ۳/۱۹ درصد به تهران، ۲/۳۴ درصد به شهرهای بزرگ و ۵/۴۶ درصد به شهرهای کوچک اختصاص یافت.
در سال ۱۳۶۳ به سبب وجود تسهیلات بیشتر در احداث ساختمان در شهرهای کوچک و واگذاری زمین به این منظور، رشد سرمایه گذاری در شهرهای مذکور در مقایسه با سایر مناطق شهری بیشتر بود. در این سال مبلغ ۴۱۱ میلیارد ریال در شهرهای کوچک سرمایه گذاری گردید که ۳/۱۲ درصد (به قیمت های جاری نسبت به سال قبل افزایش داشت. مبلغ سرمایه گذاری شده در تهران با ۱/۱ درصد افزایش نسبت به سال ۱۳۶۲ به ۱۷۰.۸ میلیارد ریال رسید.
در شهرهای بزرگ نیز سرمایه گذاری بخش خصوصی در ساختمان های جدید مناطق شهری با ۱/۱ درصد افزایش در مقایسه با رقم مشابه سال قبل بالغ بر ۳۰۲ میلیارد ریال گردید. کاهش رشد سرمایه گذاری نتیجه رکود عمومی در سطح کشور، که خود سبب کاهش نرخ تورم گردید و نیز روند نزولی قیمت های مسکن و کاهش سوددهی این بخش بود. در این میان واگذاری زمین توسط سازمان زمین شهری در تعدیل بهای مسکن نقش عمده ای را دارا بود.
در سال مورد بررسی سرمایه گذاری بخش عمومی در ساختمان با افت به مراتب شدیدتری (در مقایسه با سرمایه گذاری بخش خصوصی) مواجه بود و سرمایه گذاری عمرانی دولت در بخش ساختمان و مسکن کاهشی معادل ۷/۲۹ درصد نسبت به سال قبل نشان داد. بررسی فعالیت در جهت احداث ساختمان در این سال نشان می دهد که تعداد ساختمان های شروع شده ۷/۱۳ درصد کاهش یافته بود، لیکن تکمیل ساختمان های نیمه تمام به دلیل رونق قابل ملاحظه فعالیت های ساختمانی و افزایش ساختمان های شروع شده در سال قبل از افزایشی چشمگیر برخوردار بود و تعداد ساختمان های تکمیل شده ۷/۳۸ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافت که سطح زیربنایی معادل ۸/۲۲ میلیون متر مربع را در بر می گرفت.
در سال ۱۳۶۳ استان های تهران، اصفهان، چهارمحال و بختیاری و فارس از حیث فعالیت های ساختمانی در صدر استان های کشور قرار داشته اند. این تحرک، بهبود اوضاع طبقه کارگر را به دنبال داشت چنان که شاخص دستمزد کارگران ساختمانی ۹/۱۵ درصد رشد کرد که بیشتر ناشی از افزایش شاخص دستمزد کارگران ماهر ساختمانی بود. در کنار دستمزد کارگران، قیمت مصالح ساختمانی هم با رشد همراه بود.
در این دوره شاخص بهای عمده فروشی مصالح ساختمانی به عدد ۲/۲۹۳ رسید که نسبت به عدد مشابه سال قبل ۱/۱۰ درصد ترقی داشت. این افزایش بیشتر تحت تاثیر افزایش شاخص بهای عمده فروشی مصالح ساختمانی فلزی بود. به این ترتیب می توان گفت بازار مسکن به دلایلی که اشاره شد سال ۱۳۶۳ را در یک خواب عمیق زمستانی به پایان برد.

;

;

;

;

;

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا