- کارخانه آبجوسازی قدیمی نزدیک برنو به مرکز فرهنگی با کتابخانه، سالن چندمنظوره و کارگاه خلاقانه تبدیل شد.
- ورودی اصلی به گوشه گرد ساختمان رو به میدان منتقل شده تا حضور شهری بنا بازگردانده شود.
- زیرزمین‌های طاقی سابق به فضای نمایشگاه و کارگاه تبدیل شده و سالن چندمنظوره با حذف کف میانی، ارتفاع مناسب یافته است.
استودیو معماری «اکرونیم کالکتیو» (Acronym Collective Studio) یک کارخانه آبجوسازی قدیمی در نزدیکی شهر برنو را به مرکز فرهنگی تبدیل کرده است. این بنا با نمای آجری منحنی و سوراخ‌دار، موقعیت خود در گوشه زمین را برجسته می‌کند.
این ساختمان که «مرکز فرهنگی پیووار» (Kulturní Centrum Pivovar) یا «مرکز فرهنگی کارخانه آبجوسازی» نام دارد، در شهر ولکا بیتش (Velká Bíteš) واقع شده و شامل کتابخانه، مرکز اطلاع‌رسانی، مرکز خانواده، سالن چندمنظوره اجتماعی و فضاهای کارگاه خلاقانه است.
ساختمان اصلی که در یک زمین گوشه‌ای برجسته قرار دارد، تا سال ۱۹۴۲ به‌عنوان کارخانه آبجوسازی فعالیت می‌کرد و سپس در دهه ۱۹۶۰ به انبار و بعدها به آپارتمان تبدیل شد.
تمرکز این بازآفرینی اخیر بر بازگرداندن حضور شهری ساختمان بود که به گفته پاول گباور (Pavel Gebauer)، معمار پروژه، در طول سال‌ها بر اثر تغییرات «تضعیف» شده بود.
گباور به Dezeen گفت: «این ساختمان از نظر مقیاس و موقعیت، بخش مهمی از بافت شهری را تشکیل می‌دهد. با این حال، تغییرات متوالی به‌تدریج هم شخصیت اصلی آن و هم رابطه‌اش با فضای عمومی اطراف را تضعیف کرده بود.»
او ادامه داد: «با وجود تنوع برنامه‌های مختلف، هدف این بود که ساختمان به‌عنوان یک خانه عمومی به‌هم‌پیوسته درک شود، نه مجموعه‌ای از نهادهای جداگانه.»
«مهم‌ترین حرکت شهری، انتقال ورودی اصلی به گوشه گرد ساختمان رو به میدان است. این کار ورودی را در برجسته‌ترین نقطه ساختمان قرار می‌دهد و نحوه تعامل بنا با شهر را به‌طور اساسی تغییر می‌دهد.»
ورودی گرد و راه‌پله مارپیچ
ورودی گوشه گرد مرکز به مرکز اطلاع‌رسانی و یک راه‌پله جدید منتهی می‌شود که راه‌پله‌ای مارپیچ از بتن نمایان در آن قرار دارد و یک پنجره داخلی تمام‌قد بر آن اشراف دارد که نور را به کتابخانه طبقه اول می‌رساند.
در سطح پایین‌تر ساختمان، زیرزمین‌های طاقی‌شکل سابق کارخانه آبجوسازی شامل فضای نمایشگاه و کارگاه‌های خلاقانه است که با پنجره‌های قوسی روشن می‌شوند و به حیاط کوچکی در پشت ساختمان باز می‌شوند.
در طبقه بالا، سالن چندمنظوره اجتماعی زیر سقف شیروانی با نوارهای چوبی قرار دارد و پرده‌های خاکستری برای بستن فضا در مواقع نیاز نصب شده‌اند.
گباور به Dezeen گفت: «چیدمان اصلی ساختمان مسکونی سابق با ارتفاع سقف کم مشخص می‌شد که برای اهمیت سالن چندمنظوره تازه‌طراحی‌شده ناکافی بود.»
«با حذف ساختار کف موجود و باز کردن فضا به‌سمت سازه سقف، سالن مقیاس مناسب، گشایش فضایی و شخصیتی نماینده‌تر پیدا می‌کند.»
نمای آجری و پالت رنگی محدود
یک پایه از آجرکاری خاکستری که با آجر سفید بالای آن تضاد دارد، طبقه همکف ساختمان را تعریف می‌کند و بخش‌های سوراخ‌دار و نوارهایی از آجر کشیده در اطراف بازشوها به آن پویایی می‌بخشند.
در داخل، این طراحی با پالت رنگی که گباور آن را «عامدانه محدود» توصیف می‌کند تکمیل می‌شود؛ بتن نمایان، آجرکاری و چوب رنگ‌پریده انتخاب شده‌اند تا فضاها بادوام و نگهداری آن‌ها آسان‌تر باشد.
در جای دیگری از جمهوری چک، استودیو معماری KOGAA اخیراً یک سالن صنعتی سابق را به گالری هنری تبدیل کرده و با رنگ‌آمیزی فلزکاری‌های اصلی به رنگ سبز نعنایی، ساختار سوله‌مانند آن را به ویژگی بارز پروژه تبدیل کرده است.
ترجمه و تنظیم: صما
