هشدار درباره امنیت مصالح بریتانیا؛ تولید سیمان به پایین‌ترین سطح از ۱۹۵۰ رسید

صنعت سیمان بریتانیا که به عنوان یک صنعت پایه‌ای و ضروری شناخته می‌شود، تحت فشار شدید رقابتی قرار گرفته است. هزینه‌های بالای انرژی، مقررات دست‌وپاگیر و نیروی کار گران، سرمایه‌گذاری و رقابت با تولیدکنندگان خارجی را دشوار کرده است. مارتین کیسی از انجمن محصولات معدنی (MPA) در گفت‌وگو با ورلد سمنت، با اشاره به کاهش تولید داخلی به پایین‌ترین سطح از سال ۱۹۵۰ هشدار داد که اتکای فزاینده به واردات، امنیت مصالح بریتانیا را به خطر انداخته و به معنای برون‌سپاری انتشار کربن است.

کیسی تأکید کرد: «اگر در تحویل سریع مسکن و زیرساخت‌ها جدی هستیم، باید زنجیره تأمین مصالح خود را نیز جدی بگیریم.»

درخواست حمایت سیاستی برای ایجاد میدان رقابت برابر

تولیدکنندگان سیمان بریتانیا برای بقا و سرمایه‌گذاری، خواستار محیطی عادلانه و رقابتی هستند. این امر در عمل به معنای مقابله با قیمت‌های برق صنعتی است که در زمره بالاترین قیمت‌های جهان قرار دارد. همچنین، سیاست‌گذاری صحیح در حوزه کربن برای جلوگیری از ایجاد ضرر برای تولیدکنندگان داخلی و ایجاد ثبات و قطعیت اقتصادی برای آزادسازی سرمایه‌گذاری‌ها، از دیگر خواسته‌های کلیدی این صنعت است.

سازوکار تعدیل مرز کربن بریتانیا (CBAM) که قرار است از ژانویه ۲۰۲۷ اجرایی شود، می‌تواند با در نظر گرفتن هزینه‌های کربن و هزینه‌های غیرمستقیم نهفته در قیمت برق، به ایجاد هزینه کربن قابل مقایسه برای واردات کمک کند. با این حال، پیش‌نویس قانون فعلی این کار را انجام نمی‌دهد. از آنجا که سیمان به عنوان بخشی با بالاترین ریسک نشت کربن شناسایی شده، باید واجد شرایط دریافت غرامت صنایع انرژی‌بر (EII) باشد، اما در حال حاضر از این فهرست مستثنی شده است. این بدان معناست که تولیدکنندگان سیمان بریتانیا بدون هیچ‌گونه جبرانی با هزینه‌های سرسام‌آور برق مواجه هستند.

کیسی همچنین خواستار آزمایش زودهنگام و شفاف‌سازی نرخ‌های اعمالی در CBAM شد تا هنگام اجرای سیاست، اطمینان به کارایی مؤثر آن وجود داشته باشد. او سیاست تدارکات عمومی را نیز ابزاری قدرتمند دانست و گفت اولویت‌دهی به سیمان ساخت بریتانیا به حمایت از تولید داخلی، کاهش نشت کربن و پشتیبانی از مشاغل و رشد در سراسر زنجیره تأمین داخلی کمک می‌کند. بدون این اقدامات، خطر صنعتی‌زدایی از بخشی که زیربنای زیرساخت‌های حیاتی، مسکن و بسیاری از برنامه‌های رشد دولت است، افزایش می‌یابد.

نقش حیاتی فناوری جذب کربن در کنار سایر اهرم‌ها

بخش‌های سیمان و بتن پیشرفت‌هایی در کربن‌زدایی داشته‌اند و از سال ۱۹۹۰ با روش‌هایی مانند تغییر سوخت، انتشار گازهای گلخانه‌ای خود را ۶۳ درصد کاهش داده‌اند که سریع‌تر از کل اقتصاد بریتانیا است. با این حال، سیمان کمی با سایر صنایع سنگین متفاوت است، زیرا انتشار آن تنها به مصرف سوخت مربوط نمی‌شود، بلکه ذاتی فرایند شیمیایی تولید کلینکر است که برای ساخت سیمان پرتلند ضروری است.

کیسی توضیح داد که سیمان پرتلند طی بیش از ۲۰۰ سال آزمایش‌های دقیق را پشت سر گذاشته و قابلیت اطمینان و تولید انبوه داخلی آن اثبات شده است. بنابراین، در حالی که شیمی‌های جایگزین سیمان کم‌کربن می‌توانند در کربن‌زدایی نقش داشته باشند، پاسخ کامل نیستند. آن‌ها هنوز باید همان آزمایش‌های ایمنی و دوام سختگیرانه سیمان پرتلند را بگذرانند. او هشدار داد: «نمی‌توانیم صنعت خود را در این انتظار از دست بدهیم. بنابراین، جذب کربن همچنان برای مقابله با انتشار فرایندی که به هیچ روش دیگری قابل حذف نیست، ضروری است.»

استراتژی خوشه‌ای جذب کربن و چالش کارخانه‌های پراکنده

استراتژی جذب و ذخیره‌سازی کربن (CCS) بریتانیا حول محور خوشه‌های صنعتی مانند پیک کلاستر و های‌نت طراحی شده است. به گفته کیسی، رویکرد خوشه‌ای می‌تواند به خوبی کار کند، زیرا زیرساخت‌های مشترک حمل‌ونقل و ذخیره‌سازی، هزینه و ریسک را کاهش می‌دهد. با این حال، برای تحقق این امر در عمل، وجود جدول‌های زمانی مشخص، دسترسی آزاد و مدل‌های تجاری قابل سرمایه‌گذاری یک ضرورت است.

او تأکید کرد که یک برنامه دولتی برای حمل‌ونقل و ذخیره‌سازی CO2 مورد نیاز است که هم خوشه‌ها و هم سایت‌های پراکنده را در بر بگیرد تا کسب‌وکارها بتوانند برنامه‌ریزی کنند و کل بخش قادر به کربن‌زدایی باشد. حسابرسی برای سایت‌های پراکنده چالش‌برانگیزتر اما غیرممکن نیست. آنچه واقعاً اهمیت دارد، ارائه دید و گزینه‌های مختلف به صنعت است، به جای آنکه کارخانه‌ها را در بلاتکلیفی رها کرد.

ترجمه و تنظیم: صما