بحران گیلان و فروپاشی حس تعلق

تعلق محلی کلید بازسازی اعتماد و مقابله با مهاجرت سرمایه‌گذاران غیربومی عماد ثروتی، معمار و پژوهشگر، هشدار داد که بحران‌های زیست‌محیطی، اقتصادی و فرهنگی در گیلان به فروپاشی حس تعلق منجر شده و بدون بازسازی تعلق محلی هیچ توسعه پایدار و برنامه‌ریزی موفقی ممکن نیست. عماد ثروتی بحران را نه احتمال بلکه واقعیتی زنده خواند و از فقدان حضور مسئولین استانی انتقاد کرد و تأکید کرد که پذیرش بحران، نخستین گام برای مسئولیت‌پذیری و برنامه‌ریزی است بحران گیلان شامل چهار محور اصلی زیست‌محیطی، آب و خشکسالی، بیکاری و اقتصاد و هویت و فرهنگ است و پیامدهای فقدان تعلق محلی در سطح اجتماعی، فرهنگی، هویتی و روانی ملموس است فروپاشی مشارکت اجتماعی، گسست تاریخی و نسلی و از بین رفتن نمادها و آیین‌ها از پیامدهای مستقیم کاهش تعلق است ثروتی توضیح داد چرخه بحران از مدیریت غیرشفاف و نادیده گرفتن ظرفیت بومی آغاز شده و فرسایشی فرهنگی و هویتی ایجاد کرده و در نهایت انفعال اجتماعی و گسست تعلق را به همراه داشته است وی تأکید کرد که مهاجرت سرمایه‌گذاران و سازندگان غیر بومی اگر با تقویت تعلق همراه نشود، تبدیل به غارت منابع استان و تغییر معماری و شهرسازی بومی می‌شود اما طراحی تعلق‌محور می‌تواند سرمایه و توسعه را با حفظ هویت و حس تعلق محلی تلفیق کند معماران و مسئولین باید توان طراحی تعلق را ایجاد کنند و نه تنها به سرمایه بپردازند بلکه حس تعلق و مشارکت محلی را حفظ کنند بازسازی تعلق زیربنای توسعه پایدار، حفاظت از منابع طبیعی و فرهنگی و مقابله با فروپاشی اجتماعی است و بدون آن هر برنامه توسعه‌ای محکوم به شکست خواهد بود ثروتی نمونه‌هایی از تلاش‌های کشاورزان، ساکنان و معماران محلی برای حفظ تعلق و هویت را ذکر کرد و آن را نقطه امید برای مقابله با بحران دانست.