دبیر همایش بین المللی اقتصاد شهری میگوید که تعداد کلانشهرهای ایران نصف کلانشهرهای اتحادیه اروپاست.
سید محسن طباطبایی مزدآبادی با اشاره به اینکه روند شهرنشینی رشد فزایندهای
به خود گرفته است، گفت: این رشد فزاینده کشورهای در حال توسعه را درگیر چالش های
عمده ای کرده است.
وی با تاکید بر اینکه نواحی شهری آسیا و آفریقا، تقریباً، تمامی
افزایش جمعیت جهان بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۵۰ را پوشش خواهند داد، یادآور شد: از 2.5 میلیارد نفری که پیشبینی میشود در این دوره به جمعیت جهان افزوده شود،۹۰
درصد آنها در آسیا و آفریقا، زندگی خواهند کرد؛ در کشور ما نیز به عنوان کشوری که
شهرنشینی پرسرعت را تجربه کرده است شهر نشینی از 31درصد در سال ۱۳۳۵ به ۷۱ درصد در
سال ۱۳۹۰ رسیده است.
دبیر انجمن علمی اقتصاد شهری ایران با تاکید بر اینکه مدیران، برنامهریزان،
سیاستگذاران باید بدانند که در آینده با شهرنشینی گسترده و شهرهای بزرگتر،
پرجمعیت تر و متراکم تری مواجه خواهند بود، خاطرنشان کرد: بنا بر
آمارها، در سال ۱۹۰۰ میلادی تنها ۱۳ ناحیه کلانشهری بالای یک میلیون نفر جمعیت در
جهان وجود داشته است و این در حالی است که در بدو ورود به قرن بیست و یکم، جهان
شاهد بیش از ۳۰۰ ناحیه کلانشهری با جمعیت بیش از یک میلیون نفر بوده است. بعبارتی
می توان قرن ۲۱ را قرن کلانشهرها نامید که این کلانشهرها نیز عمدتاً مربوط به
دنیای رو به توسعه خواهند بود.
مدرس دانشگاه خوارزمی در اولین همایش بینالمللی اقتصاد شهری با
رویکرد اقتصاد مقاومتی؛ اقدام و عمل با بیان اینکه تنها ۲۳ کلانشهر بالای یک میلیون
نفر در کل کشورهای عضو اتحادیه اروپا وجود دارد و تنها ۵ درصد مردم اروپا در
شهرهای بالای ۵ میلیون نفر زندگی می کنند، ادامه داد: این در حالیست که تنها در
ایران بیش از ۱۰ کلانشهر یک میلیونی وجود دارد و بیش از 30 درصد
جمعیت کشور در کلانشهرها زندگی میکنند.
دبیر همایش بین المللی اقتصاد شهری با اشاره به اینکه این واقعیت
بیانگر نگاه و توجه جدی به موضوع کلانشهرهاست که با مشکلات عدیده ای در تمامی ابعاد
اجتماعی، اقتصادی فرهنگی و زیست محیطی مواجه هستند؛ افزود: راهکارهای مختلفی برای
حل مشکلات شهری ارائه شده است اما امروزه تقریباً اجماعی همگانی بین مدیران شهری،
حکومتهای محلی، مردم، شرکتها و سازمانها، بر سر استفاده از تکنولوژیهای برتر،
برای مواجهه با مشکلات فزاینده شهرها و ساختن یک زندگی بهتر برای شهروندان، وجود
دارد و در چنین شرایطی مفهوم شهر هوشمند در طول قرن گذشته به عنوان تلفیقی از ایدهها،
در مورد اینکه چگونه فناوریهای اطلاعات و ارتباطات میتوانند به بهبود کارکرد های
شهری کمک کنند، کارآمدی و قابلیت رقابت آنها را ارتقاء بخشند و برای مسائلی مانند فقر
و محرومیت اجتماعی و آسیبهای زیست محیطی راه¬حلهای جدید ارائه دهد، ظهور یافت.
طباطبایی با تاکید بر اینکه شهرهای هوشمند به عنوان مجموعه ای از
ابزارها و دستگاهها در مقیاسهای متنوع شناخته می-شوند که جریان اطلاعات، مردم،
مواد و انرژی را تسهیل میکنند، گفت: آنها اطلاعات را یکپارچه ساخته و در خدمت اهداف
خاص برای بهبود کارایی پایداری، و کیفیت زندگی در شهرها قرار می دهند.
لازم به ذکر است با همکاری انجمن علمی اقتصاد شهری ایران در سالن
اجتماعات برج شاهنامه بانک شهر برگزار شد.
