با وجود تمام حمایتها و تبلیغاتی که از سوی وزارت راه و شهرسازی به منظور جذب کالای ترانزیتی صاحبان بار انجام گرفته و تلاش شده با سیاستهای تشویقی امکان مانور قطار در قیاس با جادهها افزایش یابد اما هنوز آمارها نشان از برتری قاطع کامیونها میدهد.
سهم 750 هزار تنی
راه آهن از آمار کل ترانزیتی کشور به خوبی نشان میدهد راه آهن و قطار برای تبدیل
شدن به رقیب جدی جادهها در جذب کالاهای ترانزیتی چه راه طولانی دارند.
هرچند تلاشها برای
رقابتی شدن این فضا ادامه دارد اما هنوز جاده چند شاخص اصلی دارد که تا آینده
نزدیک دستیابی به آن غیر قابل تصور خواهد بود.
مشکل دسترسی یکی از
اصلی ترین این شاخصهاست، کشیده شدن جادهها به سرتاسر نقاط دور افتاده کشور و
امکان دسترسی به آنها در کوتاهترین زمان ممکن در قیاس به راه اهن که در بهترین
حالت تنها به برخی مراکز استان دسترسی دارد و البته هنوز به بسیاری از نقاط دور و
نزدیک نرسیده است، صاحبان بار را مجاب کرده قبل از فکر به هر گزینه دیگری، دست روی
جادهها بگذارند.
به این موضوع میتوان
بحث تعرفه گران قطارهای باری در قیاس با کامیونها را نیز اضافه کرد که هرچند با
تلاشهای راهآهن و اعمال تخفیفهای چندگانه سعی شده این ابهام مرتفع شود اما هنوز
بعضی صاحبان بار تعرفه ریلی را به صرفه نمیدانند.
با وجود تمام این
ابهامها اما وزیر راه اعلام کرده ترانزیت ریلی در سال گذشته رشدی قابل توجه داشته
و این روند در سال94 نیز ادامه خواهد داشت.
رساندن رقم ترانزیت
ریلی از 500 هزار تن سال92 به بیش از 750 هزار تن در سال93، که به رشد 56 درصدی
این شاخص انجامیده است نخستین نقطه امیدبخش در این حوزه را میسازد.
در کنار آن هدف
گذاری آخوندی نیز هرچند قدری بلندپروازانه به نظر میرسد اما به اعتقاد وزیر قابل
دست یابی خواهد بود. رشد 80 درصدی این شاخص در سال جاری و رساندن حجم ترانزیت ریلی
به بیش از یک میلیون تن برنامهی دیگری است که از سوی وزارت راه پیگیری میشود.
البته با وجود بزرگ
بودن رقم رشدها، با توجه به سهم بسیار محدود راه آهن در ترانزیت، هنوز تا ایجاد
تغییری جدی ر این زمینه راهی طولانی باقی مانده است. هزینه کم و ایمنی بالا دو
شاخصی است که راه آهن را در نسل جدید حمل و نقلهای بین شهری صدرنشین کرده و در
ایران نیز هرچند ظرفیتهای ساختاری پایین است اما تلاش برای محوریت دادن به قطار
ادامه دارد.
