مجلس، دولت و چالش جمعیت!
در گذشته خط نبرد تمدن ها، مرزهای جغرافیایی؛ سلاح مردان جنگی، شمشیر و ابزار دفاعشان سپرهای آهنین بود. تا همین دیروز همچنان مرزهای جغرافیایی صحنه تقابل با دشمنان بود با این تفاوت که سازو برگ این پیکار به توپ و تانک و هواپیما بدل شده بود. اما امروز تا چشم روی هم بگذارید دشمن را در خانه می بینید، گویا به جز شما دیگران هم کلید این خانه را در اختیار دارند. مردان شما یکی پس از دیگری از پای می افتند و شما هرچه دوربین می اندازید دشمنی در آن سوی خاکریز نمی بینید. گویا میدان نبرد دیگر خاک های داغ خرمشهر و جنگل های نمناک شمال و کوه های کردستان نیست. در دوره به سر می بریم که تروریسم جای خود را به بیو تروریسم داده، تروریست ها نه با تیغ که با نیرنگ و از آن سوی آب ها، بی صدا سر می برند و قدرت کشور ها دیگر نه با موشک و تانک که با «نیروی انسانی توسعه یافته» سنجیده می شود.
* مشوق های حمایت از خانواده ایرانی؟!
یکی از مشکلات بزرگ جوامع غرب زده جهان سومی، مقاومت در برابر علم و جریان های مبتنی بر فکر و عمل داخلی است. برعکس کشورهای پیشرفته که نخبگان حاکمیتی وظیفه سیاست گذاری را برعهده دارند و سایرین همجهت با قوانین مصوب، نوآوری در مسیر اجرا را برمی گزینند؛ در جهان سوم همه با هم فکر می کنند و در بین تزاحم درست و غلط، افراد برای اجرای یک نسخه واحد پیش قدم نمی شوند.
* تقابل علنی با سیاست های کشور
مساله تحدید نسل ایرانیان تنها یکی از این موارد مهم است که ناباورانه در جنگ بی حاصل حامیان رونویسی از نسخه های غرب با متفکرین نظام، قماربازان بی توجه به آینده جامعه ایرانی را بر سر کوچه و بازار حاضر کرده است! مسیر بسیار حرفه ای چیده است…ابتدا که برخی کارشناسان از این توطئه بزرگ پرده برداشتند گروه هایی از به اصطلاح منورالفکرهای وطنی در مقابل به نشخوار تفکرات موهوم و ضد علمی نهادهای بین المللی پرداختند که هم اکنون خود به بی اعتباری نسخه های قدیمی معترفند! در مرحله بعد که رهبری پس از 14 سال تذکر صریح به مسؤولان در مقام عمل برآمدند و به ماجرای خطاکاری همه مدیران وقت کشور ورود کرده و حتی به صورت رسمی در پیشگاه ملت از خداوند متعال طلب غفران کردند، بخشی از صاحب منصبان آن دوران ناباورانه به سمت دیگری روی برگرداندند و برخی دیگر وقیحانه به دفاع از سیاست های غلط رونویسی شده از دستورالعمل های دیکته شده برای جهان سوم خصوصا منطقه غرب آسیا پرداختند. حال در میانه کوته فکری های لجوجانه آنها که با تشکیل سازمان های مردم نهاد تحت مدیریت مالی مستقیم سازمان های بین المللی و بانک جهانی طرح بی نظیر «تحدید نسل خانه به خانه ایرانیان» را پیاده ساختند، کشور همچنان با کم توجهی دولت و مجلس به هشدار ها به سمت بحران های اقتصادی و سیاسی ناشی از کهولت جمعیت ایرانی در آینده نه چندان دور در حال حرکت است.
* مقایسه ای ماندگار!
اکنون سیاست های کلی افزایش جمعیت توسط مقام معظم رهبری با مشورت متفکرین مجمع تشخیص مصلحت نظام ابلاغ شده است. طبیعی ترین شکل ماجرا این است که پس از قانون گذاری در این حوزه، همه تلاش ها شکل حمایتی از رویه کلی نظام در بحث افزایش جمعیت به خود بگیرد و آنها که نظری متفاوت دارند زبان در کام گرفته، سکوت پیشه کنند.
در کشورهای جهان اول هم اکنون مجموعه ای از راهکار ها به عنوان سیاست های جهانی حمایت از افزایش فرزند آوری به مرحله اجرا رسیده است. یعنی همان طور که جزوه ای جهانی و کلاسه شده برای «کاهش جمعیت» در سازمان های بین المللی موجود است به راهکار مقابله با نسخه قبلی نیز به صورت علمی اندیشیده شده است.
به گزیده و خلاصه ای از این سیاست های تشویقی افزایش جمعیت که تقریبا از چهار دهه قبل آغاز شده و ادامه دارد، توجه کنید:
* فرانسه:
دولت فرانسه 83 میلیارد یورو، یعنی حدود پنج درصد تولید ناخالص ملی کشور را صرف حمایت از فرزندآوری می کند. این میزان هزینه به نوبه خود بالاترین رقم در سطح اروپاست.
زنان فرانسوی، 16 هفته مرخصی زایمان دارند که از شش هفته پیش از تولد کودکانشان آغاز می شود. پس از این دوره، والدین حق سه سال مرخصی بدون حقوق دارند. جالب این است که سیستم فرانسه، داشتن فرزند بیشتر را با افزایش قابل ملاحظه مزایا برای فرزند سوم به بعد تشویق می کند.
* انگلیس:
دولت انگلیس به عنوان مزیت و تشویقی برای بچه دار شدن تلاش کرده است که حقوقی را به صورت هفتگی برای پدر و مادر ها در نظر بگیرد. این حقوق از سال 2010، برای بچه اول به صورت هفتگی به خانواده ها پرداخت می شود و دولت به ازای هر فرزند جدید حدود 60 درصد به مبلغ اضافه می نماید.
* روسیه:
در روسیه به مادری که صاحب فرزند می شود کمک هزینه فرزند به صورت هدیه تعلق می گیرد. سال 2008 میلادی از سوی پوتین به عنوان «سال خانواده» نام گرفت و تمام دستگاه های دولتی موظف شدند برنامه های تشویقی خود را برای افزایش جمعیت و جلوگیری از بحران کاهش جمعیت ارائه کنند.
بنابر ابلاغ دولت روسیه، خانواده هایی که دارای فرزند می شوند از پرداخت مالیات تا سقف تعیین شده معاف شده و بسته های حمایتی ویژه تربیت و رشد فرزندان از جمله سبد کالای و همچنین مشوق های نقدی نیز دریافت می کنند. حتی در جراید عنوان شده است که دولت روسیه پس از تولد فرزند سوم «مسکن خانواده» را تامین خواهد کرد.
* ژاپن:
بر اساس قانون «کودوموتیت» که در سال 2010 به وسیله حزب دموکراتیک کشور ژاپن تصویب شد، خانواده هایی که فرزند تا سن 15 سال دارند، ماهیانه تا 13000 ین کمک مالی دریافت می کنند. از سوی دیگر پدر یا مادر هر یک می توانند در صورت اخذ مرخصی با دریافت نصف حقوق خود، برای نگهداری کودک در منزل بماند و پس از پایان سقف مرخصی به شغل قبلی خود بازگردند. در برنامه ژاپن نیز به جای حمایت از تربیت فرزندان در «مهدکودک»، مشوق ها در جهت تقویت نگاه داری از کودک در منزل و توسط والدین، تصویب شده است.
* چین:
دولت چین از سال 1979 تصمیم به اجرای سیاست تک فرزندی در کشور گرفت. اما اکنون پس از گذشت نزدیک به سه دهه با مشکلاتی مواجه شده است. وانگ زو، مدیر کمیسیون موسسه علم و فن آوری، می گوید: توزیع آماری جمعیت چین، به علت سیاست های مربوط به خانواده در دهه های گذشته، تغییر یافته است و دولت باید سیاست های خود را با این تغییرات هماهنگ سازد.
* غلبه مسلمانان اروپایی!
نکته مهم و اساسی اینجاست که در غرب علی رغم اجرای برنامه های قابل توجه حمایت از افزایش جمعیت، به علت رواج نسخه های حاکمیتی برآمده از مدرنیته، به طور معمول مهاجرین مسلمان بیشترین بهره را از چنین مشوق هایی می برند و رشد جمعیت خالص اروپایی، آمریکایی کماکان پایین تر از نرخ رشد جایگزینی است. جامعه شناسان دلایل متنوعی برای این سیر نزولی جمعیت ذکر نموده اند که مهم ترین آنها، تمرکز بر فرد گرایی و لذت جویی، آزادی های جنسی و فروپاشی بنیان خانواده در اروپا است.
با این وجود غربی ها هرگز علی رغم مخاطرات افزایش رشد نامتوازن مهاجرین مسلمان در برابر بومیان اروپایی- آمریکایی، سیاست حمایت از نرخ رشد جمعیت را متوقف نکرده اند چرا که خطرات چنین عملکردی را بیشتر از پیر شدن مزمن جامعه و بسته باقی ماندن پنجره جمعیتی ارزیابی می نمایند. به همین منظور تمرکز بر سیستم آموزش و پرورش یکپارچه برآمده از اصول لیبرال سرمایه داری را به عنوان راهکاری موثر برای بی اثر نمودن آموزه های اسلامی خانواده های مهاجرین در پیش گرفته اند. تلاش برای تبدیل فرزندان خانواده های مسلمان به شهروندانی مطیع و هضم شده در سیستم جهانی با چنین رویکردی امکان پذیر می نماید.
* هنگامه پاسخ گویی
اکنون دولت، مجلس شورای اسلامی و سایر نهادهای قانونی از جمله وزارت بهداشت باید به جامعه ایرانی پاسخ دهند که در جهت تامین موارد قانونی ابلاغی در «سیاست های کلی افزایش جمعیت» توسط رهبر معظم انقلاب، چه عملکردی داشته اند؟ چرا علی رغم میل بالای جامعه ایرانی به تشکیل خانواده و فرزندآوری، قوانین موثری در حوزه حمایت از کیان خانواده ایرانی و تامین ملزومات حفظ نمایه جوان جامعه ایرانی و نه حتی «افزایش جمعیت کشور» هنوز وضع نشده است؟ چرا گروهی از حامیان غرب در کشورمان هنوز موضوع بسیار مهم تلاش برای «حفظ نمایه جوان کشور» به عنوان بازوی کار و توسعه ایران را با سیاست «افزایش جمعیت» خلط می کنند؟ عقلای جامعه ایرانی کجا ایستاده اند که در مجلس شورای اسلامی پس از ده سال مطالبه رهبر انقلاب درخصوص «مخاطرات پیر شدن جمعیت ایرانی» کماکان قوانینی در مجلس به تصویب می رسد که توسط شورای نگهبان به علت «تقابل با سیاست های کلی جمعیت» ابلاغ شده توسط رهبر انقلاب عودت داده می شوند؟
منبع: کیهان
