
- ارزش بازار پنج بانک بزرگ والاستریت ۲۷۰ میلیارد دلار سقوط کرد
- فقط ۳۵ درصد فعالان بازار به برتری سهام بانکی نسبت به کل بازار باور دارند
- هزینههای سنگین تامین مالی، عرضههای اولیه سهام را متوقف کرده است
- جهش بازدهی اوراق بلندمدت، ریسک فروپاشیهای بانکی را افزایش داده است
به گزارش صما، غولهای بانکداری والاستریت پس از پشت سر گذاشتن یکی از درخشانترین و سودآورترین دورههای ششماهه خود در طول یک دهه اخیر، اکنون با وزش بادهای مخالف ناشی از جهش دوباره نرخهای بهره مواجه شدهاند. همزمان با آغاز فصل انتشار صورتهای مالی سهماهه سوم، غولهایی نظیر «جیپیمورگان چیس»، «گلدمن ساکس»، «سیتیگروپ»، «بنک آو آمریکا» و «مورگان استنلی» باید نشان دهند که آیا رونق تاریخی نیمه نخست سال تاب تحمل شوک هزینههای استقراض را دارد یا خیر.
این چرخش ناگهانی شرایط مالی نه تنها چشمانداز درآمدی این نهادها را تحت فشار قرار داده، بلکه خوشبینی والاستریت را به احتیاطی شکننده بدل ساخته است؛ روایتی که در گزارش تحلیلی پایگاه خبری ایاوال و به قلم «دیوید هولریث» مورد واکاوی قرار گرفته است.
افت انتظارات درآمدی و فرسایش ارزش بازار
برآوردهای تحلیلی حاکی از آن است که سودآوری پنج بانک برتر والاستریت در مقایسه با ارقام خیرهکننده سهماهه پیشین عقبنشینی خواهد کرد، زیرا درآمدهای حاصل از معاملات اوراق، واسطهگری مالی و تامین سرمایه رو به افول گذاشته است. با وجود اینکه بیشتر این موسسات همچنان عملکرد بهتری نسبت به مدت مشابه سال گذشته به ثبت میرسانند، اما طبق ارزیابی دادههای آماری گردآوریشده توسط خبرگزاری بلومبرگ، بانکهایی چون «بنک آو آمریکا» و «مورگان استنلی» احتمالا استثنا خواهند بود و روند کاهشی را تجربه میکنند.
در پی این ارزیابیهای محتاطانه، فضای حاکم بر بازار سهام به شکل چشمگیری سرد شده است و سهامداران نسبت به پایداری این سودها تردید دارند. در همین راستا، ارزش بازار این پنج غول بانکی از اوج قیمتهای تابستانی خود تاکنون رقمی معادل ۲۷۰ میلیارد دلار سقوط کرده است؛ افتی سنگین که در تضاد آشکار با رشد حدود ۱۴ درصدی شاخص اساندپی ۵۰۰ در سال جاری قرار دارد.
به موازات این ریزش ارزش سهام، اعتماد سرمایهگذاران نهادی نیز دچار فروپاشی ملموسی شده است و نتایج تازهترین نظرسنجی موسسه مالی ترویست سکیوریتیز تایید میکند که تنها ۳۵ درصد از فعالان حرفهای بازار انتظار دارند سهام بخش بانکی بازدهی بهتری نسبت به کل بازار کسب کند. این رقم در مقایسه با خوشبینی ۶۸ درصدی ماه ژوئیه و ۸۲ درصدی اواخر سال گذشته، نشاندهنده تغییر جهت بنیادین نگرش والاستریت نسبت به لیدرهای مالی اقتصاد آمریکاست.
فشار نرخهای بهره بر حاشیه سود سپردهها
افزایش مداوم هزینههای وامگیری اگرچه در وهله اول میتواند درآمدهای وامدهی بانکها را بالا ببرد، اما در سوی دیگر ترازنامه چالشهای عمیقی ایجاد کرده است. رشد پرشتاب نرخهای بهره باعث شده است که هزینه جذب سپردهها و منابع مالی عمدهفروشی جهش یابد و در عین حال سبد اوراق بهادار این موسسات با کاهش ارزش دفتری مواجه شود.
در چنین فضایی، رقابت میان نهادهای مالی آمریکا برای حفظ و جذب نقدینگی مشتریان شدت بیسابقهای به خود گرفته است. «برندان کافلین»، رئیس بخش خدمات مالی مصرفکننده در موسسه اعتباری سیتیزنز فایننشال گروپ، در این زمینه تاکید میکند که در حال حاضر دستیابی به رشد وامدهی بسیار سادهتر از جذب سپرده است و همین عدم توازن، پویایی مدیریت منابع را زیر فشار سنگینی قرار داده است.
این تحولات به طور مستقیم حاصل تصمیمات انقباضی سیاستگذار پولی است؛ چرا که سامانه رسمی شورای حکام «فدرال رزرو» نشان میدهد که این نهاد ماه گذشته بار دیگر نرخ بهره مبنا را افزایش داد. در نتیجه، تمرکز اصلی سرمایهگذاران بیش از سود خالص فعلی، بر اظهارات مدیران عامل درباره چگونگی مدیریت فرسایش حاشیه سود تسهیلات و مهار هزینههای رو به افزایش تامین مالی معطوف شده است.
رکود در معاملات والاستریت و بازنگری در عرضه اولیه
شاخصهای عملیاتی نشان میدهند که کندی فعالیتها ابتدا در میزهای معاملاتی والاستریت، بهویژه در بخش درآمدهای ثابت و اوراق بدهی نمایان شده است. مدیران بانکی از اواخر تابستان هشدارهایی را درباره فروکش کردن هیجانات معاملاتی بهار مخابره کرده بودند و آمارهای سهماهه اخیر صحت این ارزیابیها را اثبات میکند.
همزمان با رکود نسبی در بخش اوراق، هزینههای سنگین تامین مالی موجب شده است تا موج ادغام و تملک شرکتها و همچنین عرضههای اولیه سهام نیز متوقف شود. طبق گزارش شبکه خبری بیبیسی، شرکتهایی نظیر «اورا» و حتی استارتاپ تحت حمایت انویدیا موسوم به «فرموس گرید» به دلیل تغییر تمایلات بازار و عدم پذیرش ارزشگذاریهای پیشنهادی توسط سرمایهگذاران، برنامههای ورود به تالار بورس را تعلیق کردهاند.
با وجود این عقبنشینی گسترده در تامین مالی عمومی، بانکداران همچنان به پروژههای بنیادین هوش مصنوعی به عنوان منبع پایدار تقاضای بلندمدت مینگرند. «گیلرمو بایگوال»، مدیر مشترک جهانی بخش ادغام و تملک در تارنمای رسمی سیتیگروپ، به رسانهها اعلام کرده است که علیرغم نامساعد بودن فضای نرخ بهره، بحث ترکیب و خرید شرکتها در اتاقهای تصمیمگیری همچنان زنده و فعال باقی مانده است.
سیگنالهای خطر در اوراق بلندمدت و ریسکهای پنهان
شتاب جهش بازدهی اوراق قرضه بلندمدت یکی از نگرانکنندهترین متغیرها برای استراتژیستهای بازارهای مالی محسوب میشود. «اریکا ناجاریان»، تحلیلگر ارشد موسسه خدمات مالی و سرمایهگذاری یوبیاس، صراحتا بخش عمده عملکرد ضعیف سهام بانکها را به رشد ناگهانی و چشمگیر نرخهای بلندمدت نسبت داده است.
این سرعت تحولات یادآور دورههای بحرانی پیشین در ساختار مالی اقتصاد غرب است؛ چنانکه پایگاه تحلیلهای راهبردی گروه مالی مککواری خاطرنشان میکند که بخش مهمی از بزرگترین فروپاشیهای تاریخ بانکداری ظرف پنج دهه اخیر، بلافاصله پس از جهشهای ناگهانی بازدهی اوراق قرضه رخ دادهاند. بر همین اساس، شکنندگی ناشی از تجدید قیمت پول خطری نیست که صرفاً به ترازنامههای جاری محدود بماند.
در نهایت، مقایسه میان شرایط به ظاهر آرام کنونی و ریسکهای ساختاری پنهان، نگرانی ناظران پولی را دوچندان کرده است. همانطور که «برندان کافلین» اشاره میکند، وضعیت ظاهری شاید مطلوب به نظر برسد، اما خطراتی که در لایههای زیرین اقتصاد مالی شکل میگیرند، ظرفیت تغییر کامل معادلات والاستریت را دارند.
آزمون سرنوشتساز بانکداری آمریکا در فصل پیش رو نشان میدهد که دوران طلایی درآمدهای حاصل از تسهیل پولی و نوسانات پرمنفعت به نقطه پایان خود نزدیک شده است. غولهای والاستریت اکنون در تله دوگانه هزینههای سنگین جذب نقدینگی و رکود در بازار تامین سرمایه گرفتار آمدهاند؛ واقعیتی که اثبات میکند پایداری سودآوری نهادهای بزرگ بیش از هر چیز در گرو میزان انعطافپذیری آنها در برابر سیاستهای انقباضی بانکهای مرکزی خواهد بود.




