صما- گروه مسکن: تهران دهمین شهر پرریسک دنیا است؛ این موضوع نتیجه مطالعات یک سایت مطالعاتی شهری است که چند روز پیش منتشر شد. قرار گرفتن تهران در میان ده شهر پرریسک دنیا، جدی بودن هشدارها در مورد خطرات متوجه پایتخت را بیش از پیش نمایان می سازد که در این میان خطرات ناشی از وجود ساختمان های غیرمقاوم در برابر زلزله جدی تر از هر موضوع دیگری است.
براساس گزارش سایت مطالعات شهری بسیاری از شهرهای دنیا در معرض خطر بلایای طبیعی قرار دارند اما برخی از این شهرها به دلیل جمعیت بالا و واقع شدن در مناطق خاص، از پرریسک ترین شهرهای دنیا محسوب می شوند. ناگفته پیداست که قاره آسیا با دارا بودن 9 شهر پرخطر، به عنوان پرریسک ترین قاره دنیا شناخته می شود. توکیو و یوکوهاما، مانیل، دلتای چین، اوزاکاوکوبه، جاکارتا، ناگویا، کلکته، شانگهای، لس آنجلس و تهران جزء ده شهر پرریسک دنیا هستند.
گفته می شود که تهران با 15 میلیون و 600 هزار نفر جمعیت به طور عمده در معرض خطر زلزله قرار دارد. اما واضح است آنچه خطر زلزله را برای این کلانشهر دوچندان می کند، وجود ساختمان های سست و غیرمقاوم است.
کشور ما در منطقه ای زلزله خیز قرار گرفته است، وقوع هر چند وقت یکبار زلزله ای با شدت چهار ریشتر نشان دهنده وجود یک خطر دائمی است، این در حالی است که هر از چندگاه نیز زلزله ای مخرب با تلفات انسانی و مالی وسیع به وقوع می پیوندد.
زلزله بم از نظر توجه به مسایل پایه ای و ریشه ای در مدیریت بحران و به تبع آن افزایش پایداری بناها و تاسیسات در برابر خطر زلزله یک نقطه عطف محسوب می شود. از این رو توجه به مقاوم سازی ساختمان ها بسیار ضروری است زیرا از این طریق ضمن حفظ جان انسان ها، از سرمایه های ملی کشور نیز صیانت می شود.
در سالهای اخیر در مورد زلزله مهیبی که ممکن است در تهران رخ دهد، زیاد صحبت شده و این موضوع ضرورت مقاوم سازی ساختمان ها را بیش از پیش آشکار می کند. در این شرایط مقاوم سازی ساختمان ها با سرعت بالا و با کمترین هزینه بسیار مهم است، زیرا ضمن حفظ جان شهروندان، آستانه ریزش ساختمان ها را نیز افزایش می دهد.
اما مقاوم سازی ساختمان ها چند پیش شرط دارد که متاسفانه هیچ یک از آنها در کشور ما به درستی رعایت نمی شود. این پیش شرط ها شامل مواردی مانند وجود مهندس ناظر، مجری ذی صلاح، کارگران ماهر، مصالح ساختمانی استاندارد و رعایت مقررات ملی ساختمان است که به جرات می توان گفت در کشور ما هیچ کدام از این موارد به درستی رعایت نمی شود.
در حال حاضر ناظران مقیم که باید نظارت مستمر بر مراحل ساخت و ساز داشته باشند، عملا هیچ حضوری بر سر ساختمان های در حال احداث ندارند. مجریان ذی صلاح نیز مسئله ای همچنان مغفول مانده است زیرا در سالهای اخیر شرایط حضور پررنگ مجریان ذی صلاح در روند ساخت و ساز فراهم نشده است. از سوی دیگر کارگران غیرماهر و آموزش ندیده در پروسه ساخت و سازها به کار گرفته می شوند و متاسفانه مصالح ساختمانی غیراستاندارد نیز به وفور در بازار ساخت و ساز وجود دارد. در این میان عدم رعایت بسیاری از مباحث مقررات ملی ساختمان نیز مزید بر علت شده تا ساختمان های غیرمقاوم در سطح کشور به خصوص در شهرهایی مانند تهران احداث شود.
تصور یک زلزله مهیب و مخرب در تهران بسیار دشوار است اما اگر می خواهیم این واقعیت بیش از این تلخ نشود، باید تمام عوامل دخیل در احداث ساختمان ها به درستی رعایت شود. برای اینکه ساختمان ها مقاوم شود، باید هم مسئولان و هم مردم احساس وظیفه کنند؛ مسئولان از این جهت که اجازه ندهند ساختمان ها بدون رعایت ضوابط مهندسی و رعایت آیین نامه ها ساخته شوند و مردم از این جهت که در موضوع ساخت و ساز به حقوق خود آشنا شوند و پیگیر احقاق حقوق خود باشند.
;
انتهای پیام/
کد خبر: 0222
