نمایشگاه گرین‌بیلد ۲۰۲۶ نیویورک؛ مصالح سبز در مرکز توجه

نمایشگاه و کنفرانس بین‌المللی گرین‌بیلد ۲۰۲۶ هفته گذشته در سالن شمالی مرکز جاویدز نیویورک برگزار شد. این رویداد در مقایسه با نمایشگاه‌های بزرگی مانند CES و اینترسولار اروپا مقیاس کوچک‌تری داشت، اما همین اندازه محدود فرصتی برای گفت‌وگو و بررسی دقیق‌تر جزئیات محصولات فراهم کرد.

در این نمایشگاه چند پمپ حرارتی و اجاق القایی باتری‌دار شرکت کاپر عرضه شد، اما تأکید بر ذخیره‌سازی انرژی تجدیدپذیر و بهره‌وری انرژی کمتر از رویدادهای مشابه بود. بسیاری از بازدیدکنندگان از الزامات کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای قانون LL97 شهر نیویورک — که محرک اصلی نمایشگاه بیلد اکسپو در بهار بود — بی‌اطلاع بودند. حضور رسانه‌ها نیز در این نمایشگاه کمرنگ بود.

مصالح سبز؛ محور اصلی نمایشگاه

آنچه در گرین‌بیلد ۲۰۲۶ برجسته بود، تأکید بر مصالح سبز بود. هرچند برخی از این شرکت‌ها در نمایشگاه‌های دیگر نیز حضور داشته‌اند، در این رویداد فرصت بیشتری برای گفت‌وگو و بررسی جزئیات فراهم شد. چند غرفه‌کننده متمایزتر از بقیه بودند.

ساخت‌وساز با کاه

محصول شرکت دورا پنل نخستین چیزی بود که توجه را جلب کرد. این شرکت از کاه مصالح ساختمانی تولید می‌کند که پایدارتر است و از بسیاری جهات بهتر از مصالح سنتی عمل می‌کند.

تخته‌های استاندارد این شرکت ۹۶ درصد کاه فشرده و ۴ درصد کاغذ کرافت بازیافتی هستند. در فرآیند تولید، از گرما و فشار برای اتصال کاه با لیگنین طبیعی موجود استفاده می‌شود و نیازی به چسب افزودنی نیست. در این فرآیند، پنل کاه به سطح مقاومت در برابر آتش یک ساعته (۶۰ دقیقه) دست می‌یابد. این پنل‌ها ۹۹.۹ درصد بدون ترکیبات آلی فرار (VOC) هستند، اما پنل نهایی که حاوی بیوچار است، ترکیبات آلی فرار را از محیط اطراف خود جذب می‌کند. ضخامت پنل‌های استاندارد ۵۰ یا ۵۸ میلی‌متر (حدود ۲ اینچ) است.

به دلیل استحکام مکانیکی پنل، می‌تواند جایگزین دیوار پارتیشن شود یا بدون تقویت‌کننده یا تیرک اضافی، سقف قابل عبور بسازد. در مقایسه با دیوار تیرک‌دار، انرژی نهفته از ۱۵۳ مگاژول بر مترمربع به ۱۲.۶ مگاژول بر مترمربع کاهش می‌یابد. برای نصب به‌عنوان دیوار، تنها به یک سرتیر و پایه نیاز است. به گفته دورا پنل، این دیوارها ۸۴ درصد صرفه‌جویی در زمان و ۲۱ درصد صرفه‌جویی در هزینه نسبت به مصالح سنتی دارند.

در جایی مانند نیویورک که املاک تجاری و دفاتر اجاره‌ای اغلب با هزینه‌های بالای نیروی کار، دیوارهای پارتیشن به آن‌ها اضافه یا حذف می‌شود، این صرفه‌جویی‌ها می‌تواند به سرعت جمع شود. علاوه بر این، دیوارها قابل جداسازی و استفاده مجدد هستند که هزینه و اثرات زیست‌محیطی را بیشتر کاهش می‌دهد.

این فناوری دهه‌ها پیش در استرالیا توسعه یافت، اما در حال گسترش جهانی است. به دلیل عملکرد آکوستیک، اغلب برای ساخت استودیوهای ضبط استفاده می‌شود. دورا پنل اخیراً شهر بروکتون در ماساچوست را برای نخستین کارخانه تولیدی خود در آمریکا انتخاب کرده است.

حدود ۴۰ درصد از انتشار دی‌اکسید کربن جهانی از محیط ساخته‌شده ناشی می‌شود که بیش از کل حمل‌ونقل است. به گفته دورا پنل، بخش بزرگی از کاه کشاورزی به‌عنوان زباله سوزانده می‌شود و دی‌اکسید کربن بیشتری از کل سفرهای هوایی تجاری وارد جو می‌کند. اگر کاه کشاورزی در ساخت‌وساز استفاده شود، تا ۳.۷ گیگاتن دی‌اکسید کربن می‌تواند تثبیت شود. کربن برای عمر ساختمان قفل می‌شود. در پایان عمر، پنل‌ها قابل بازیافت یا خرد و کمپوست شدن هستند.

چندین شرکت نیز محصولات مرتبط با چوب را تبلیغ می‌کردند. با این حال، حتی اگر جنگلداری به‌درستی مدیریت شود، استفاده از زباله همچنان بر قطع درختان ترجیح دارد. استفاده از زباله کشاورزی در ساخت‌وساز این پرسش را ایجاد می‌کند که چه جریان‌های زباله دیگری می‌توانند به کار گرفته شوند.

بتن کم‌کربن

تا ۸ درصد از انتشار جهانی از تولید بتن ناشی می‌شود که بیش از سفرهای هوایی و حمل‌ونقل دریایی جهانی است. با این حال، بتن مزایای مکانیکی واضحی به‌عنوان مصالح ساختمانی بادوام و طولانی‌مدت دارد.

شرکت زیروتوولف بیوچار را به‌عنوان جایگزین بخشی از سیمان به کار می‌گیرد. این شرکت اعلام می‌کند در این فرآیند کربن بیشتری از آنچه منتشر می‌شود تثبیت می‌گردد و بتن را کربن‌منفی می‌کند. همزمان، بسته به ترکیب، بتن می‌تواند قوی‌تر و مقاوم‌تر شود. علاوه بر این، بیوچار به بتن ظاهری خاکستری تیره شبیه سنگ لوح می‌دهد که آن را برای کاربردهای تزئینی مانند کف یا صفحات بتنی ریخته‌گری مناسب می‌کند.

شرکت پوزوتیو راه‌حل دیگری ارائه داد: جایگزینی بخشی از سیمان با شیشه پودری یا پوزولان از شیشه بازیافتی پس از مصرف که آن را «معدن‌کاری شهری» می‌نامد. در حال حاضر، بخش زیادی از شیشه‌ای که در سطل‌های بازیافت قرار می‌گیرد، به محل دفن زباله می‌رود. با حذف نیاز به تفکیک بر اساس رنگ و اندازه، شیشه بیشتری قابل بازیافت است. این ماده می‌تواند به‌صورت محلی و با نیاز انرژی کم، نزدیک به محل تولید شیشه زباله، تولید شود. در این فرآیند، ۹۴ درصد انتشار دی‌اکسید کربن در مقایسه با سیمان جایگزین‌شده حذف می‌شود. پوزولان شیشه پودری حاصل می‌تواند تا ۵۰ درصد سیمان را جایگزین کند. بتن حاصل قوی‌تر و مقاوم‌تر در برابر مواد شیمیایی است. علاوه بر این، شیشه پودری بتن را بازتابنده‌تر می‌کند و می‌تواند اثر جزیره گرمایی را کاهش دهد.

فراتر از خود سیمان، شرکت گلاول سنگدانه شیشه کف‌دار خود را عرضه کرد. این محصول از شیشه بازیافتی با استفاده از انرژی تجدیدپذیر ساخته شده و هم جایگزین سنگ خرد در بتن می‌شود و هم سطحی از عایق‌بندی را فراهم می‌کند که جایگزین عایق فوم جداگانه می‌شود. همچنین سازه بتنی را سبک‌تر می‌کند و مقاومت فشاری بالا را حفظ می‌نماید.

بخشی از یک سیستم بزرگ‌تر

گزینه‌های بسیار بیشتری برای مصالح ساختمانی در نمایشگاه وجود داشت. موادی مانند کامپوزیت ممکن است ردپای کربن اولیه و دوام کمتری داشته باشند اما در پایان عمر چالش‌هایی ایجاد کنند. برخی مواد طبیعی ممکن است مزایای تخریب‌پذیری داشته باشند اما با چالش دوام مواجه شوند. هر یک از این مواد بده‌بستان خود را دارند و آنچه برای یک کاربرد مناسب است ممکن است برای کاربرد دیگر ایده‌آل نباشد. با این حال، پتانسیل روشنی برای تطبیق مواد مختلف با کاربردها و اولویت‌های متفاوت وجود دارد.

در حین حضور در نمایشگاه، به‌طور مختصر با دیوید گاتفرید، هم‌بنیان‌گذار شورای ساختمان سبز آمریکا و بنیان‌گذار شورای جهانی ساختمان سبز، دیدار شد. او کتاب جدید خود با عنوان Regen360 را معرفی می‌کرد که به‌عنوان «یک سیستم‌عامل برای زمین احیاکننده» توصیف شده است. این کتاب چارچوب‌هایی را مطرح می‌کند که برای پرسیدن پرسش‌های درست و همسو کردن آنچه انجام می‌دهیم با آنچه ارزش می‌دانیم، به کار می‌روند.

جمع‌بندی

نمی‌توان گفت هیچ‌یک از موادی که در نمایشگاه دیده شد تنها پاسخ است. اما اگر شیوه تفکر خود درباره ساخت‌وساز را تغییر دهیم و شروع به پرسیدن پرسش‌های درست کنیم، مصالح سبز این پتانسیل را دارند که به تأثیری مثبت و خالص کمک کنند.