
- بررسی دگرگونی کالبدی شهر پس از جنگ نیازمند ارزیابی ۱۸ شاخص اجتماعی، اقتصادی و کالبدی است.
- نتایج پژوهش وندالیسم نشان میدهد سربازان بیشترین گروه وندالها بودهاند.
- بیتوجهی به پیوست اجتماعی طرحهای شهری میتواند به بیسازمانی اجتماعی منجر شود.
- مدیریت شهری باید پیش از تبدیل تعارضات اجتماعی به مسائل گسترده، برنامه داشته باشد.
- پیشبینی میشود تا ۱۵ سال آینده خشونت به مسئله اجتماعی نخست تبدیل شود.
به گزارش صما، امانالله باطنی در سومین نشست فراشهر با محوریت شهر و جنگ و با عنوان «دگرگونی کالبد شهر در مواجهه با پیامدهای جنگ، سیاستگذاری الگوهای ساختوساز و الزامات پدافند کالبدی با هدف تابآوری شهری» اظهار کرد: بررسی آثار دگرگونی کالبدی شهر در شرایط پس از جنگ نیازمند توجه همزمان به مجموعهای از شاخصهای اجتماعی، اقتصادی و کالبدی است و ۱۸ شاخص در این زمینه باید مورد ارزیابی قرار گیرد.
وی افزود: بار ترافیکی، رفاه و سلامت، معیشت و اشتغال، منظر شهری، روابط خانوادگی، تعارضات اجتماعی، آسیبهای اجتماعی و قیمت املاک و خدمات از جمله شاخصهایی هستند که باید هنگام بررسی تغییرات کالبدی شهر در دوره پس از جنگ مورد توجه قرار گیرند.
نتایج پژوهش وندالیسم و لزوم توجه به ویژگیهای اجتماعی
مدیر مرکز پیشگیری از آسیبهای اجتماعی شهرداری اصفهان با اشاره به پژوهشی که در سال ۱۳۹۳ درباره وندالیسم انجام شده بود، بیان کرد: نتایج این پژوهش نشان داد بیشترین گروه وندالها سربازان بودهاند که اضطراب، مسائل هویتیابی و شرایط و ویژگیهای اجتماعی در این موضوع نقش داشته است.
باطنی ادامه داد: در این گروه بیشترین میزان یادگارنویسی و در عین حال کمترین احساس تعلق کالبدی مشاهده شده است که نشان میدهد ویژگیهای اجتماعی گروههای استفادهکننده از فضا باید در فرآیند برنامهریزی و طراحی شهری مورد توجه قرار گیرد.
وی با اشاره به ضرورت ارزیابی آثار اجتماعی ساخت فضاهای جمعی و سکونتی در شهر تصریح کرد: زمانی که سربازخانهها یا خوابگاههای دانشجویی در شهر طراحی و ایجاد میشوند، تعدد قومیتها و تفاوتهای اجتماعی میان ساکنان و استفادهکنندگان میتواند در صورت بیتوجهی به الزامات اجتماعی، زمینهساز بیسازمانی اجتماعی شود.
بازتعریف نظام مسائل اجتماعی پس از جنگ
مدیر مرکز پیشگیری از آسیبهای اجتماعی شهرداری اصفهان خاطرنشان کرد: بیهنجاری، ستیز فرهنگی و اختلال از جمله پیامدهایی است که ممکن است در نتیجه بیتوجهی به پیوست اجتماعی و ارزیابی تأثیرات اجتماعی طرحهای شهری شکل گیرد و از این رو این ارزیابیها باید همزمان با فرآیند طراحی و اجرای پروژهها مورد توجه قرار گیرد.
باطنی با تأکید بر ضرورت بازتعریف نظام مسائل اجتماعی پس از جنگ گفت: باید نظام مسائل اجتماعی پس از جنگ را به صورت دقیق بررسی کنیم، زیرا شرایط جنگی میتواند برخی تعارضات اجتماعی را افزایش دهد و مدیریت شهری باید پیش از تبدیل این تعارضات به مسائل گستردهتر، برای مواجهه با آنها برنامه داشته باشد.
وی با بیان اینکه جنگ به تنهایی نخستین مسئله اجتماعی پیشروی جامعه نیست، اظهار کرد: مسئله اجتماعی نخست ما جنگ نیست، بلکه تا ۱۵ سال آینده خشونت میتواند به مسئله اجتماعی نخست تبدیل شود و شهر باید از هماکنون برای مهار و مدیریت این مسئله آماده شود.



