تذکره نامه مجتبی خان بیگدلی

;

شبکه اطلاع رسانی صنوف مسکن ایران (صما): آن یگانه مرد مجتبی نام، آن دارای ریش غالیه فام، آن در انجمن انبوه سازان صاحب مقام، آن که بر اسب ثروت بسته لگام! آن که به سمت کاندیداتوری می رود گام به گام، آن عاشق استخر و سونا و حمام، آن مخالف ساختن خانه های گِلی، آن که پیراهن پوشد به رنگ آبی و هِلی، آن که هم وزن باشد با محمدعلی کِلی،

«جناب حاج مهندس دکتر میرزا مجتبی خان بیگدلی»

نقل است که روزی در دفتر انجمن انبوه سازان مسکن اندر نشسته بودی و در باب ساخت مسکن های انبوه، غور نمودی و اصلا در هیچ وادی نبودی، که ناگهان یکی از دوستان قدیم از در درآمدی ; و جناب مجتبی خان از خود به در شدی، دوست قدیم که منوچهر خان نام داشتی و چون به کسی متکی نبودی! اهالی سنگال وی را “منوچهر متکی” خواندیدندی بانگ برآوردی که یا مجتبی خان چه نشسته ای که هر که را بینم از راه نزدیک و دور، گشته از برای ریاست جمهور کاندیداتوور،

بلبلان وقت گل آمد که بنالند از شوق ; ; ; ; نه کم از بلبل مستی تو بنال ای هوشیار

این سخن شوری در سر جناب بیگدلی در فکندی و عزم نامزدی کردی! لیکن گفتی که من پیش نیاز ریاست جمهوری نگذرانده ام یا منوچهر؟ جواب شنود که من تو را دلیل کنم و آموزش دهم آن چه را که نیاز باشد و پیش نیاز باشد؛ چرا که سال ها در زی وزیر خارجه بوده ام و بسیار president از نزدیک دیده ام و با خلق و خوی آنان آشنا باشم در حد خفن! مجتبی خان بیگدلی گفتی حتی رییس جمهور سنگال را نیز دیده ای؟ که این سخن مر خوش نیامد جناب متکی را و ابرو در هم کشیدی و روی تُرُش نمودی و از آن در گذشتی به سرعت برق و باد. و به مجتبی خان بیگدلی گفتی به نظر من؛ «آنچه ;president ها همه دارند تو یکجا داری» و این سخن بسیار خوش آمد مر مجتبی خان را، پس گفتی مرا بگوی چه باید کردن در ابتدای نامزدی؟ ; گفت تو را مصاحبه ای ترتیب در دهم که در صدر اخبار خبرگزاری ها و خبرنگزاری ها درنشینی. و جناب بیگدلی که ریاست انبوه سازان مسکن را با خود یدک همی کشیدی آن لبخند ملیحی را که همیشه به گاه خوشی بر لب همی آوردی؛ بر لب آوردی و این بیت در دل زمزمه کردی:

اندر این راه بسی چشم به من دوخته اند ; ; ; ; ; ; ; ; ; ; ;لیکن این رخت فقط بر تن من دوخته اند

پس کنفرانسی مطبوعاتی مر خود را تشکیل دادی و یک تکه پاره آجر بر روی میز نهادی که نشان ریاست انبوه سازان بودی و ابهتی خاص به میز کنفرانس بخشیدی و خبرنگاری پرسیدی نظر شما چه باشد مر طرح مسکن مهر را؟ و مجتبی خان بیگدلی در حالی که به تازگی بالای ریش خود آنکادر نموده بودی بانگ برآوردی که کاری نیک باشد ; و فکری نیک باشد و گفتی نیک باشد فقط اندکی مهر آن را باید افزون کنیم. گفتند چگونه؟ گفت اولا دولت صاحب مهر «دولت دهم» نرخ تسهیلات مسکن مهر را تک رقمی نمودی و من سعی در همی کنم که آن را صفر رقمی کنم دوماً دولت صاحب مهر، ساخت مسکن را از واجبات می دانستی لیکن من آن را از اوجب واجبات خواهم دانست و سوم اینکه نامزد های قبلی همگی سیاسی بوده اند و من می خواهم نامزد اقتصادی همی باشم که همگان دوست دارند نامزدشان اقتصادی باشد! ;خبرنگار پرسیدی آیا شما توان president شدن در خود می بینی ؟ گفت آری می بینم چون که من از شهر قم باشد و شهر قم بسیار رهبر پرور و رییس پرور باشد و آیا دلیلی از این بهتر باشد از برای اثبات حقانیت و لیاقت من؟ و خبرنگار از این استدلال مدهوش گشت و جامه درید و برای همیشه خبرنگاری به کناری نهاد و مرید جناب بیگدلی گردید. از دیگر برنامه های خود گفتی که نظام مهندسی را زیر مجموعه انبوه سازان همی کنم و پول ساخت و ساز بر سر سفره های مردم آورم و کارخانۀ «ایران فرغون» ساخته همی کنم و قیمت آن آنقدر ارزان کنم که شعار “هر ایرانی یک فرغون شخصی” محقق همی گردد. اخذ پروانه ساختمانی که یک سال مطول گردد کاری کنم که از گرفتن پروانه با تور در فصل بهار در چمنزار نیز سریع تر انجام همی گردد. و نیز کشور سالانه نیاز به یک میلیون مسکن همی دارد که من سالی یک میلیون و یک مسکن همی خواهم ساختن تا خدای ناکرده کم نیاید حالا یکی اضافه باشد بهتر است تا کم بیاید. خبرنگاری درپرسیدی یا بیگدلی! شما فقط در باب مسکن سخن گفتی در حالی که نامزد رییس جمهوری باید در همه باب صاحب نظر باشد؟ جواب شنودی که به قول قدما، اگر کمچه بر ملات بچرخد چرخ اقتصاد هم می چرخد و تمام هدف من این است که کمچه را بر ملات بچرخانم. پس این خبر نگار نیز از این استدلال مدهوش گشت و جامه درید و خبرنگاری بر طاق نهاد و مرید رییس انبوه سازان مسکن گردید.

پس اینگونه بود که انبوه ساز مردی از دیار مسکن و ملات و فرغون خود را از برای ریاست جمهوری کاندیدا نمودی و شعار انتخاباتی خود این شعر نمودی:

تا چه بازی رخ نماید فرغونی خواهیم راند ; ; ; ; ; ; ; ;عرصه انبوه سازی را غیر فرغون راه نیست.

;

;

;