«صما» تحلیل می کند:
نقش شناسنامه فنی و بیمه در تحقق سازنده پاسخگو
صما- یکی از مشکلات موجود در بخش ساخت مسکن در کشور، مربوط به تولید بومی و سنتی است. به بیان دیگر، صنعت ساختمان کشور هنوز در مسیر تولید بومی و سنتی مسکن گام برمی دارد و سهم روش های مدرن ساختمان سازی خصوصا صنعتی سازی در تولید ساختمان ایران کمتر از 15 درصد است. قاعدتا با این رویکرد امکان ایجاد جهش در بخش تولید مسکن را نخواهیم داشت و نمی توانیم گام بزرگی در این راه برداریم.
در کنار این موضوع، علیرغم اینکه افراد متخصص و متبحری در بین سازندگان و انبوه سازان کشور فعالیت می کنند، اما به دلیل پایین بودن انگیزه سرمایه گذاری در میان آنها در بخش تولید مسکن ضعف حاکم است و پاسخگویی نیز آنطور که باید، وجود ندارد. یکی از دلایل نبود انگیزه لازم برای سرمایه گذاری این است که دولت و حاکمیت انگیزه سرمایه گذاری و کار تخصصی را چندان در آنها ایجاد نکرده اند. از همین رو، سازندگان به ناچار جنبه سودجویانه امر را در نظر گرفته و برای اینکه دچار ورشکستگی اقتصادی نشوند، کمتر به پاسخگویی توجه کرده اند.
به گفته صاحبنظران اگر در بسیاری از کشورهای دنیا به این نقطه رسیده اند که برخلاف ایران، ساختمان های موجود را به جای تخریب و نوسازی، فقط بازسازی کرده و بین 100 تا دویست سال از این ساختمان ها استفاده کنند، بهاین دلیل است که سازه ها پایدار ساخته می شوند. امر مهمی که متاسفانه در کشور ما بسیار مغفول واقع شده است و تخریب ساختمان ها صرفا پس از 20 سال از احداث آن، لطمات جبران ناپذیری به اقتصاد کلان کشور لطمه وارد می کند.
در خصوص دلایل ناپایداری سازه های کشور مباحث مختلفی مطرح است. کارشناسان در خصوص این دلایل معتقدند: متاسفانه مسئولان نظارت بر نحوه ساخت و سازها و تولید مسکن نظارت دقیقی اعمال نمی کنند و راهکارهای مدرنی را در این رابطه پیش روی خود قرار نداده اند. همچنین انبوه سازان و تولیدکنندگان مسکن در قبال تولیدات خود به مفهوم واقعی پاسخگو نیستند که بروز این قبیل مسائل درنهایت منجر به ناپایداری سازه ها می شود.
حال با توجه به اینکه در این زمینه دو بحث تقویت تولیدکنندگان و تقویت نظارت مطرح است، به نظر می رسد باید توجه بیشتری به این دو بخش اعمال شود. به بیان دیگر؛ اگر تولیدکنندگان به نحوی تقویت و تشویق به احداث سازه های دارای شناسنامه فنی ملکی و پایداری شوند و همچنین در قبال تولیدات خود پاسخگو باشند، بستر اعتمادسازی از ناحیه مسئولان، مردم و موسسات مالی و اعتباری برای آنها مهیا خواهد بود.
اما در خصوص بحث نظارت، گروهی از کارشناسان اعتقاد دارند: علیرغم اینکه در سال های اخیر اقدامات موثری در حوزه ارتقای صنعت بیمه انجام شده اما متاسفانه برخلاف سایر کشورهای دنیا هنوز «فرهنگ بیمه» خصوصا در حوزه ساختمان کشور نهادینه نشده و ما در این بخش بسیار عقب مانده ایم.
بر اساس این گزارش، یکی از ابزار و لوازم کار برای ایجاد فضایی که در آن سازندگان بتوانند متعهد و پاسخگو باشند، نظارت دقیق توسط یک شبکه نظارتی متعهد است که در این زمینه شرکت های بیمه می توانند به لحاظ اینکه خود باید متحمل پرداخت خسارات احتمالی باشند، در چارچوب قوانین موجود این وظیفه را به خوبی و بطور دقیق بر عهده بگیرند و استانداردهای لازم را در امر نظارت تعیین کنند.
با چنین رویکردی، علاوه بر اینکه نظارت دقیق از سوی بیمه اعمال می شود، احتمال امضافروشی از سوی ناظران نیز به حداقل می رسد؛ تخلفی که هم اکنون به یکی از دغدغه های مهم و عمده جامعه فنی مهندسی تبدیل شده است. چرا که ناظر معرفی شده از سوی شرکت بیمه ممکن نیست با یک بسته پیشنهادی اقدام به امضافروشی کند و شرکت بیمه به لحاظ تعهدی که در پرداخت خسارت برای وی ایجاد می شود حتی می تواند صدور شناسنامه فنی ملکی را برای ساختمان الزامی کند.
در چنین شرایطی علاوه بر اینکه سازنده ساختمان از نظر پاسخگویی آسوده خاطر خواهد بود، استانداردهای ساخت نیز در سازه رعایت می شود. ضمن اینکه انگیزه سرمایه گذاری و تولید مسکن در کشور بالا می برود، و فرهنگ مطالبه ساختمان دارای شناسنامه فنی ملکی در کشور نهادینه می شود.
انتهای پیام/
کد خبر: 0224
;




