در جهان معاصر، محورهای شکلدهنده جوامع بر پایه آخرین دستاوردهای تکنولوژیک بنا شده است که بی تردید این محورها در نظریات و آرا نظریه پردازان و فیلسوفان دنیای مدرن آبشخور دارد. بر این اساس تردیدی وجود ندارد که اشکال مدرن مفاهیمی چون انسان و زیست در کره خاکی، دیگر از الگوهای سابق پیروی نخواهند کرد؛ چرا که در تعاریف دوران اخیر، انسانها با افکار و منطق معمول امروزه عجین هستند و بر سبیل عادت پیش از خود زندگی نمیکنند.
در زندگی امروزه معنای سکونت شهری به طور خاص و زیست انسانی به طور عام، آن قدر از تفکرات علمی متاثر شده است که جریانهای فکری، خطدهندگان صورت های این زندگی خواهند بود. انسانها دیگر امکان زندگی سنتی قدیم را در جوامع ندارند. بنابراین برای سامان دادن به وضع خود ناگزیرند از روش جدید استقرار استفاده کنند.
در حیطه فعالیتهای انبوهسازی، هم اینک نه تنها در کشورهای توسعهیافته بلکه در کشورهای رو به توسعه نیز انبوهسازان به سمت مفهومی به نام توسعه دهندگی گرایش پیدا کردهاند. توسعهدهندگان ساخت و ساز یا همان Developer ها در حال حاضر نقشی اساسی را در پیشبرد اهداف عالیه نظام مهندسی ساختمان در جهان جدید بر عهده دارند. مزایایی که در این روش وجود دارد نه تنها برای متخصصین امر کاملا عیان است، بلکه برای مصرفکنندگان ساده یا همان جوامع کوچک نیز آن قدر جا افتاده است که دریافتهاند به هر روشی غیر از این عمل کنند در حقیقت هزینه و وقت و انرژی خود را تلف کردهاند. در نتیجه راندمانی که در این شیوه ساختاری وجود دارد آن قدر بالا است که بیش از هر کس سیاستگذاران و دولتها را متوجه خود سازد.
Developer ها در حقیقت زنجیرههای مختلف فعالیتهای ساختمانی و درواقع صنعت عمران یک کشور را سامان میدهند. تهیه و آمادهسازی زمین، طراحی، اخذ مجوزهای ساخت، فرآیند ساخت و ساز، تولید و تامین مصالح ساختمانی، تامین منابع مالی و مدیریت بهرهبرداری از پروژهها و پروسه عملیات توسعهگران املاک و مستغلات را عملا همین Developer ها به نتیجه میرسانند. بر این اساس توسعهدهندگان مسکن در وهله اول کارآفرینی ایجاد میکنند و از این ناحیه بخشی از جوامع برای خود ارزش افزوده ایجاد میکنند. در حقیقت به تعبیر یکی از مدیران، آنها ایدهای را خیلی سریع و بدون فوت وقت و هزینه به سودآوری مبدل میسازند.
حوزه فعالیت Developer ها شاید از ساخت واحدهای تجاری، مغازهها، سیتیسنترها آغاز و تا ایجاد مراکز صنعتی، پارکهای فناوری، حوزههای مسکونی، بلندمرتبهسازی و برجسازی، پردیسهای علمی و فناوری، شهرک و شهرهای جدید، باغ شهر، پارک و… ادامه مییابد. بدین ترتیب حوزههای نوسازی شهری، شهرسازی، زیربنایی، سرمایهگذاری، مهندسی ساخت، تکنولوژی، حمل و نقل و مفاهیمی از این قبیل دیگر دچار عقبماندگی نخواهند شد. بنابراین شکی نیست که چنانچه از این ابزار مدرن استفاده نشود عملا این خود جوامع هستند که از این انتفاع محروم میشوند.
واقعیت این است که در کشورهایی همچون کشور ما، دیگر شیوههای ساخت و ساز کاملا منسوخ و نخنما شده است و این روش با توجه به افزایش جمعیت شهرنشین دیگر کارایی سابق را ندارد و از این روست که شاید اهل فن –دست کم آن بخش دلسوزی که سالهاست جای جراحت معضلات ساختاری در حوزه مسکن و شهرسازی را میشناسند– به اتفاق معتقدند یک بار برای همیشه باید این رویکرد فرخنده رخ دهد که در کشور ما نیز روشهای سنتی پر از ایراد سالیان گذشته کنار گذاشته شود.
دیگر حقیقت ملموس در کشور ما مفهوم افق 1404 است که در بیان مقام معظم رهبری الگویی خواهد بود برای رشد و توسعه کشور. بر این اساس نمیتوان با همان شیوههای کهن و قدیمی به راحتی به چنین افقی رسید. حال که تمامی نظریهپردازان و صاحبان رای بر این موضوع اتفاق نظر دارند، بسیار صواب خواهد بود که سیاستگذاران نیز دست از تفکرات کهنه و پیش از این جواب پس داده بردارند و کمی جلوتر خود را نگاه کنند و آگاه باشند که در سالهای آتی دیگر نمیتوان کار ساختمان و شهرک و برجسازی را به دست چند بساز و بفروش سپرد و از تعهدی که بر دوشمان هست جا خالی کرد.
در نتیجه نباید این مهم را از یاد برد که پیمانکاران بدون فوت وقت باید تبدیل به توسعهدهندگان شوند. به تعبیر مشاور ارشد رئیسجمهور، پیمانکاران میبایست دست از شیوههای گذشته بردارند و بدانند که روال قبلی دیگر کارایی ندارد. صد البته پیمانکاران، تولیدکنندگان، سازندگان و سرمایه گذاران در زمانی میتوانند چنین کنند که یاری دولت را در برابر خود به عینه ببینند.
وزیر محترم راه و شهرسازی بارها در سخنان خود از راندمانی که در حوزه شهرسازی میتواند رشد و توسعه اقتصادی کشور را عیان سازد سخن گفته است. وی در آخرین سخنانش به آسیبشناسی مسائلی که در حوزه صنعت ساختمان با آن مواجهیم پرداخته است و اعتقاد دارد که ما تا کنون سراغ علت نرفتهایم و فقط به معلول پرداختهایم. بله، بیشک این گفتار وزیر محترم درست است که نبود فنسالاری (تکنوکراسی) در کشور ما باعث و بانی تصمیمسازی و تصمیمگیریهای نابخردانه شده است و چه مطلوب است که به یاد داشته باشیم همین تکنوکراسی چه بسا برادر تنی رشد و توسعه اقتصادی در کشور ماست. باشد که این مهم را از این پس چراغ راه رشد و توسعه کشور قرار دهیم. به امید آن روز…
;
مدیرعامل مجتمع رسانه ای صنعت ساختمان و راه کشور
;
;
;
