تبدیل پسماند لبنیات به مصالح ساختمانی در پروژه‌ای تحقیقاتی

پروژه تحقیقاتی تازه‌ای به رهبری دانشگاه ولز جنوبی (USW) در حال بررسی راه‌های تبدیل پسماند صنعت لبنیات به مصالح پایدار برای استفاده در ساخت‌وساز است؛ اقدامی که به گفته مسئولان آن می‌تواند انتشار کربن را کاهش دهد و برای تولیدکنندگان ولزی ارزش تازه‌ای ایجاد کند.

پروژه WHEY2BUILD به رهبری دکتر ریس جان جونز از مرکز تحقیقات محیط پایدار (SERC) دانشگاه ولز جنوبی، از برنامه SWITCH to Net Zero Buildings (SNZB) وابسته به حساب تسریع اثر مبتنی بر مکان (PBIAA) شورای تحقیقات علوم مهندسی و فیزیک (EPSRC) بودجه گرفته است. این پروژه با همکاری First Milk، یکی از تعاونی‌های پیشرو لبنیات در بریتانیا، اجرا می‌شود.

از پسماند آب‌پنیر تا محصولات ساختمانی

این پژوهش فرایندهای زیستی طبیعی را بررسی می‌کند که می‌توانند پسماند آب‌پنیر حاصل از فرآوری لبنیات را به موادی مناسب برای بخش ساختمان تبدیل کنند. WHEY2BUILD با هدایت جریان‌های پسماند به سمت محصولات باارزش، هدفش حمایت از رشد زیست‌اقتصاد چرخشی و پرداختن به چالش‌های پایداری در صنایع غذایی و ساختمان است.

این پروژه علاوه بر پیشبرد فناوری‌های کم‌کربن ساختمانی، فرصت تازه‌ای برای تولیدکنندگان لبنیات ولز فراهم می‌کند تا از محصولات جانبی که مدیریت آن‌ها در حال حاضر پرهزینه است، جریان‌های درآمدی اضافی ایجاد کنند. به این ترتیب گامی عملی برای دستیابی‌پذیرتر کردن ساخت‌وساز با انتشار خالص صفر در مقیاس منطقه‌ای برداشته می‌شود.

این جایزه نقطه عطفی مهم برای دکتر جونز است؛ نخستین گرنت او به عنوان پژوهشگر اصلی و نشان‌دهنده سابقه دانشگاه ولز جنوبی در پرورش استعدادهای پژوهشی از تحصیلات تکمیلی تا رهبری مستقل تحقیقات.

دکتر جونز مسیر دانشگاهی خود را در سال ۲۰۱۱ در دانشگاه ولز جنوبی آغاز کرد و با درجه ممتاز از کارشناسی ارشد انرژی تجدیدپذیر و مدیریت منابع فارغ‌التحصیل شد. او پس از بازگشت از صنعت به دانشگاه برای تکمیل دکتری، بیش از یک دهه پژوهش در SERC انجام داده و در حوزه‌های پالایشگاه‌های زیستی، ارزش‌افزایی پسماند و بازیابی منابع در اقتصاد چرخشی تخصص دارد. کارهای او در برنامه‌های بزرگی با حمایت سازمان‌هایی از جمله EPSRC، افق ۲۰۲۰، ERDF، IDRIC و SUPERGEN مشارکت داشته است.

یکی از نقاط برجسته کارنامه او پروژه COACE است که جایزه معتبر Lettinga را دریافت کرد؛ نخستین بار در تاریخ ۲۰ ساله این جایزه که یک نهاد بریتانیایی برنده آن می‌شود. COACE با همکاری Tata Steel نشان داد چگونه می‌توان از انتشار گازهای گلخانه‌ای صنعتی مواد شیمیایی باارزش ساخت. نتایج این تیم در Journal of Environmental Chemical Engineering منتشر شده و نوآوری پراثر برخاسته از SERC را به نمایش می‌گذارد.

دکتر خایمه ماسانت-نیکولائو، سرپرست دانشگاهی SERC، گفت: «ریس نقش محوری در اجرای چندین پروژه مهم پژوهشی ما در حوزه پالایشگاه‌های زیستی داشته است. تخصص او برای موفقیت WHEY2BUILD و برنامه‌های آینده متمرکز بر فناوری‌های نسل بعدی بازیابی منابع پایدار، مانند BIO-VISTA، یک فلوشیپ پژوهشی ۱۰ ساله و ۳ میلیون پوندی در پالایشگاه‌های زیستی، حیاتی خواهد بود.»

پروفسور آلن گووی، مدیر SERC، گفت: «این جایزه قدرت خط لوله پژوهشی‌ای را نشان می‌دهد که در دانشگاه ولز جنوبی ساخته‌ایم. WHEY2BUILD نمونه کاملی از این است که چگونه پژوهش کاربردی و جاه‌طلبانه می‌تواند چالش‌های زیست‌محیطی را به فرصت‌های واقعی برای صنعت و ولز تبدیل کند.»

او افزود: «WHEY2BUILD با پیوند دادن نوآوری دانشگاهی با همکاری صنعتی نشان می‌دهد چگونه پژوهش در دانشگاه ولز جنوبی به پیشبرد رشد پایدار، کاهش پسماند و حمایت از گذار به انتشار خالص صفر کمک می‌کند.»