گزارش آکسفورد اکونومیکس از صنعت سیمان و بتن
رشد ۷۰ درصدی تقاضای ساخت‌وساز در جهان تا ۲۰۵۰
گزارشی تازه نشان می‌دهد جهان با کمبود قابل توجه زیرساخت مواجه است و این شکاف در حال افزایش است. بر اساس این گزارش، فعالیت ساخت‌وساز در ۲۵ سال گذشته تقریباً دو برابر شده و در ۲۵ سال آینده نیز به‌طور قابل توجهی رشد خواهد کرد، اما سرعت اجرای پروژه‌ها با تقاضا هماهنگ نیست. برای حل این مسئله، برنامه‌ریزی و تدارکات مؤثرتر، خط لوله پروژه‌های زیرساختی مشخص و قابل اتکا، همکاری عمیق‌تر بخش دولتی و خصوصی، دسترسی مطمئن به مصالح ضروری مانند سیمان و بتن، ظرفیت‌سازی در ساخت‌وساز و سرمایه بلندمدت مورد نیاز است.
سیمان و بتن کم‌کربن نیز نقشی حیاتی در ایجاد آینده‌ای تاب‌آورتر، فراگیرتر و پایدارتر ایفا می‌کنند. بتن زیربنای سیستم‌های زیرساختی است که نتایج اقتصادی و اجتماعی را به پیش میبرد، عمدتاً به دلیل مقیاس‌پذیری، دوام و در دسترس بودن محلی آن. بر این اساس، مؤسسه آکسفورد اکونومیکس (Oxford Economics) تخمین می‌زند که تقاضای سالانه بتن از بخش‌های تأسیسات، حمل‌ونقل و ساختمان‌های اجتماعی به تنهایی تا سال ۲۰۵۰ به ۲۰ میلیارد تن برسد. بتن همچنین از اقتصاد محلی، اشتغال و ظرفیت صنعتی منطقه‌ای حمایت می‌کند.
توماس گیلو (Thomas Guillot)، مدیرعامل انجمن جهانی سیمان و بتن (GCCA)، گفت: «جهان با چالشی تعیین‌کننده مواجه است: چگونه شکاف زیرساخت و مسکن را پر کنیم و ظرفیت سازگاری با اقلیم مورد نیاز خود را بسازیم. بتن از قبل پایه زندگی مدرن است و صنعت به‌سرعت در حال تحول است تا تقاضای فزاینده برای راه‌حل‌های ساخت‌وساز پایدار را برآورده کند. از طریق نوآوری، سرمایه‌گذاری و همکاری در سراسر زنجیره ارزش، ما در حال ارائه سیمان و بتن کم‌کربن هستیم که به جوامع کمک می‌کند زیرساخت‌های تاب‌آور و پایدار مورد نیاز نسل‌های آینده را بسازند.»
او افزود: «با این حال، برای دستیابی به تحول در مقیاس صنعتی که جهان ما به آن نیاز دارد، به دولت‌ها نیاز داریم که به تحریک تقاضا برای مصالح کم‌کربن کمک کنند، سوخت‌های مشتق از زباله را امکان‌پذیر سازند، اقتصاد چرخشی را ترویج دهند و از استقرار فناوری‌های جذب کربن حمایت کنند.»
آدریان هارت (Adrian Hart)، نویسنده گزارش در آکسفورد اکونومیکس، اظهار کرد: «جهان در حال ورود به دوره‌ای فوق‌العاده از تقاضای زیرساخت است. رشد جمعیت، شهرنشینی، تغییرات اقلیمی، عدم قطعیت ژئوپلیتیکی و فناوری‌های جدید به‌طور بنیادین در حال تغییر شکل دادن آنچه باید بسازیم، جایی که می‌سازیم و نحوه ساخت آن هستند.»
او ادامه داد: «تحقیقات ما نشان می‌دهد فعالیت ساخت‌وساز جهانی تا سال ۲۰۵۰ بیش از ۷۰ درصد افزایش یافته و به ۱۶.۶ تریلیون دلار خواهد رسید. بتن در پاسخ به این چالش نقشی محوری خواهد داشت، نه فقط در ارائه زیرساخت و مسکن مورد نیاز جهان، بلکه در حمایت از توسعه اقتصادی، بهبود استانداردهای زندگی و ایجاد جوامع تاب‌آورتر. چالش این است که زیرساخت‌های بیشتری و ارزش اقتصادی بالاتری ارائه دهیم و در عین حال انتشار گازهای گلخانه‌ای را کاهش داده و پایداری را بهبود بخشیم.»
بتن به‌عنوان پرمصرف‌ترین مصالح ساختمانی جهان، نقشی اساسی در پاسخ به رشد آینده تقاضا برای زیرساخت و مسکن دارد. این گزارش همچنین چندین ملاحظه استراتژیک حیاتی را برای دولت‌ها، سیاست‌گذاران و صنعت مشخص می‌کند، از جمله:
ملاحظات استراتژیک کلیدی
شناخت سهم مثبت اجتماعی و اقتصادی سیمان و بتن در جوامع محلی و منطقه‌ای
استفاده از نوآوری برای بهبود بهره‌وری در طراحی، تولید و ساخت بتن
تلفیق تاب‌آوری در کنار پایداری و کربن‌زدایی؛ از جمله نقش صنعت در ارائه دارایی‌های بادوام و بلندمدت که بتوانند فشارهای فزاینده اقلیمی و فیزیکی را تحمل کنند
گنجاندن تاب‌آوری در چارچوب‌های بیمه و توجیه‌های اقتصادی پروژه‌های زیرساختی
توسعه سیستم‌های داده و گزارش‌دهی برای حمایت از تصمیم‌گیری مبتنی بر شواهد در زیرساخت
مدیریت هزینه‌های فزاینده در عین حفظ ظرفیت برای پاسخ به تقاضای رو به رشد جهانی برای زیرساخت، مسکن و دارایی‌های سازگاری
بسیار مهم است که صنعت سیمان و بتن به‌عنوان بخشی از راه‌حل چالش زیرساختی جهانی دشوارتر قرار گیرد: امکان توسعه، حمایت از تاب‌آوری، تقویت جوامع، کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در سراسر زنجیره ارزش و حفظ سیستم‌های فیزیکی که اقتصادها به آن وابسته هستند.
ترجمه و تنظیم: صما
