احیای مدرنیسم ۱۹۶۹ در جمهوری چک
بازسازی مدرن ساختمان شهرداری پرژروف با نمای فولادی لایهای
- بازسازی شهرداری پرژروف، ساختمان اداری بسته سال ۱۹۶۹ را به مجموعه مدنی باز و چندمنظوره تبدیل کرده است.
- راهپله شیشهای جدید در نمای جنوبی، عنصر اصلی معماری این پروژه است و مسیر عمومی موربی را از میدان تا بام ایجاد میکند.
- سازه فولادی و پانلهای بتنی اصلی حفظ شده و لایههای جدید عایقکاری و پوشش برای بهبود عملکرد حرارتی و آکوستیکی افزوده شده است.
- نمای بازسازیشده ریتم مدولار ساختمان ۱۹۶۹ را حفظ کرده و سایهاندازهای فلزی مشبک برای کاهش گرمای خورشیدی در آن ادغام شده است.
بازسازی ساختمان شهرداری پرژروف (Přerov City Hall) توسط استودیو معماری آتلیه گرم (atelier gram)، این بنای اداری بسته را که در سال ۱۹۶۹ تکمیل شده بود، به یک مجموعه مدنی چندمنظوره و باز تبدیل کرده است. در این پروژه، ساختار فولادی اصلی و پانلهای بتنی مسلح پیشساخته حفظ شده و لایههای تازهای از نظر فضایی، مصالح و فناوری به آن افزوده شده تا نیازهای کنونی در زمینه بهرهوری انرژی، ایمنی آتش، آسایش کاربران و استفاده بلندمدت برآورده شود. یک راهپله شیشهای جدید در نمای جنوبی، مهمترین مداخله معماری این پروژه است که عملکردهای اداری ساختمان را به فضاهای نمایشگاهی، محلهای ملاقات غیررسمی و مقصدهای عمومی متصل میکند.
راهپله شیشهای، اداره را به میدان شهر باز میکند
راهپله جدید به نمای جنوبی رو به میدان شهر چسبیده و عنصر سازماندهنده مرکزی بازسازی است. این راهپله که در شیشه محصور شده، ارتباط عمودی پیوستهای میان طبقات ایجاد میکند و حرکت درون ساختمان را از فضای عمومی قابل مشاهده میسازد. این راهپله علاوه بر عملکرد ارتباطی، فضاهای نمایشگاهی و محلهای ملاقات غیررسمی را نیز در خود جای داده و فعالیتهایی را که بهطور سنتی در راهروهای داخلی باقی میماندند، به نمای ساختمان نزدیکتر میکند.
این مداخله توسط استودیو طراحی چک آتلیه گرم، مسیر عمومی موربی را از میان ساختمان ایجاد میکند که از پذیرش طبقه همکف آغاز شده و تا طبقه بالا ادامه مییابد؛ جایی که دفتر ثبت احوال و کافه قرار دارند. این توالی حرکتی، ارتباط تازهای میان میدان، دفاتر شهرداری و سطح بام قابل دسترس عمومی برقرار میکند.
سرسرای ورودی، میدان عمومی را به داخل ساختمان میآورد
در سطح زمین، سرسرای ورودی تمامشیشهای ارتباط بصری و فضایی مستقیمی با میدان تی. جی. ماساریک (T. G. M. square) ایجاد میکند. نمای شفاف امکان دید از میان ساختمان به سمت حیاط پشتی را فراهم کرده و خط دیدی میان فضای شهری و فضای داخلی برقرار میکند. به این ترتیب، طبقه همکف بهعنوان امتداد میدان عمل میکند و مرز میان فضای عمومی و زیرساخت شهرداری نفوذپذیرتر میشود. در انتهای مخالف توالی عمودی ساختمان، تراس بام و کافه، آلاچیق سبکی را تشکیل میدهند که چشماندازی بر شهر پرژروف دارد. بام قابل دسترس، نقطه پایانی مسیر عمومی ایجادشده توسط راهپله جدید است و مقصدی مدنی را بالای طبقات اداری معرفی میکند.
در داخل، پارتیشنهای غیرباربر برداشته شدهاند تا پلانهای باز طبقات حول یک هسته مرکزی پایدار شکل بگیرند. این چیدمان امکان بازپیکربندی محلهای کار را با تغییر نیازها، با استفاده از پارتیشنهای سبک و بدون تغییر در سازه اصلی فراهم میکند. این رویکرد، انعطافپذیری فضایی را افزایش میدهد و نیاز به مداخلات سازهای گسترده را محدود میکند. راهبرد پلان باز همچنین از سیستم سازهای مدرنیستی موجود بهره میبرد. با حفظ عناصر باربر اصلی و بازچینش چیدمان داخلی حول آنها، بازسازی سازگاری را با رویکرد ساختوساز نسبتاً اقتصادی ترکیب میکند.
سازه موجود، پایه لایههای مصالح جدید
راهبرد مصالح بر حفظ عناصر ارزشمند ساختمان اواخر دهه ۱۹۶۰ و افزودن لایههای جدید در صورت نیاز برای پاسخ به الزامات فنی و زیستمحیطی معاصر استوار است. قاب فولادی باربر اصلی و دالهای کف و سقف ساختهشده از پانلهای بتنی پیشساخته PZD در جای خود باقی ماندهاند. این عناصر تمیزکاری، ارزیابی سازهای و تطبیق برای کاربری جدید شدهاند. بنابراین، ساختار اصلی در ساختمان بازسازیشده خوانا باقی میماند، در حالی که پوششهای جدید و لایههای فنی، بیان معماری معاصری ایجاد میکنند.
اسکلت فولادی ستونها و تیرها همچنان سیستم سازهای اولیه را تشکیل میدهد. برای برآوردن الزامات فعلی مقاومت در برابر آتش، عناصر فولادی جداگانه با صفحات گچی ضدحریق پوشانده شده و با ورقهای آلومینیوم آنودایز شده تکمیل شدهاند. این پرداخت، ظاهری یکنواخت به سازه نمایان میبخشد و در عین حال پوشش جدید را از مصالح سازهای اصلی متمایز میکند. دالهای بتنی موجود با لایههای کف جدید تکمیل شدهاند که برای بهبود عملکرد حرارتی و آکوستیکی طراحی شدهاند. این لایهها شامل عایق حرارتی و ضربهای، ملات آنیدریت ترازکننده و پوشش نهایی رزین پلیاورتان است. این سطح بادوام و بهراحتی قابل نگهداری، پوششی پیوسته در فضای داخلی ایجاد میکند و در عین حال وضوح شبکه سازهای موجود را حفظ میکند.
نما، ریتم مدولار را با لایههای عملکردی جدید ترکیب میکند
نمای بازسازیشده از چیدمان مدولار اصلی پانلهای شیشهای و توپر متناوب پیروی میکند و تناسبات و ریتم ساختمان ۱۹۶۹ را حفظ میکند. عایق حرارتی جدید و پنجرهها و دربهای معاصر، عملکرد پوسته ساختمان را بهبود میبخشند و در عین حال ترکیببندی زیرین آن را حفظ میکنند. در بخشهای رو به جنوب، عناصر سایهانداز فلزی مشبک در نما ادغام شدهاند تا افزایش گرمای خورشیدی را محدود کرده و از گرمای بیش از حد جلوگیری کنند. سایهانداز همچنین لایه بصری متغیری به ساختمان میافزاید؛ ظاهر آن با توجه به نور روز، زمان روز و موقعیت بیننده تغییر میکند و به شبکه نمای منظم، عمق میبخشد. در سمت غرب، عناصر طاقدار بتنی اصلی در گذرگاه حفظ شدهاند. سطوح آنها با بریزولیت (břízolit)، اندود سنگریزهای هماهنگ با شخصیت مصالح ساختمان موجود، بازسازی شده است. این پرداخت از عناصر بتنی محافظت میکند و در عین حال رابطه آنها را با فضای عمومی اطراف حفظ میکند.
بازسازی شهرداری پرژروف بر ترکیبی از حفظ، تطبیق و افزودن استوار است. قاب فولادی اصلی، پانلهای بتنی پیشساخته، ریتم نما و عناصر طاقدار همچنان بخشی از ساختمان هستند، در حالی که مسیرهای حرکتی جدید، شیشهکاری، سایهاندازها، پوششها و سیستمهای فنی به نیازهای معاصر پاسخ میدهند. این پروژه با مداخلات مصالح و فضایی، ساختمان را از یک ساختار اداری درونگرا به یک مجموعه مدنی دسترسپذیرتر تبدیل میکند و در عین حال منطق سازهای اصلی آن را نمایان نگه میدارد.
ترجمه و تنظیم: صما
