نقش روابط عمومی در ارتقای جایگاه نظام مهندسی ساختمان

شاید واژه روابط عمومی از جایگاه مناسبی برای یک مفهوم مورد نیاز در اطلاع رسانی و ارتباطات برخوردار نباشد، اما روابط عمومی ها در ایران از سوی مراکز علمی و دستگاه های اجرایی تعاریف مختلفی دارند . باید توجه داشت روابط عمومی ،رابطه ی دوطرفه ای با افکار عمومی دارد که در راستای این تعامل وارتباط ،هم برافکار عمومی تأثیر می گذارد وهم از آن نقش می پذیرد.

به اعتقاد برخی از صاحب نظران ، روابط عمومی در ایجاد یا تقویت فرهنگ توسعه، در بومی کردن سرمشق های توسعه، کشف و معرفی ظرفیت های جامعه، باز آفرینی فرهنگی، حفظ تعلق و پیوستگی نقش بسزایی دارد. روابط عمومی باید بتواند از هر نوع گسستگی و ناپیوستگی جلوگیری کند و یا کاهش دهنده فاصله و شکاف میان جامعه و دستگاههای اجرایی باشد.

در عین حال این نکته حائز اهمیت است که با توجه به اتفاق نظری که در خصوص اهمیت، حساسیت و ضرورت روابط عمومی وجود دارد، این حرفه در کشور ما هنوز نتوانسته به جایگاه و وظایف واقعی خود نزدیک شود.

وجود سوء تعابیر، تعارض ها و تنش های موجود در حوزه روابط عمومی ها خود از چالش ها و مشکلات ساختاری همچون الگوبرداری غلط، آموزش ناقص و غیر کاربردی، نبود بستر مناسب سیاسی، اجتماعی و فرهنگی که در زمان پیدایش نشات گرفته است، موجب شده روابط عمومی ها در راه پیشرفت خود با موانع متعددی روبرو شوند. افزون بر این عدم درک و شناخت صحیح از ماهیت و عملکرد روابط عمومی از سوی مسئولان دستگاه ها و سازمان ها نیز از جمله عواملی است که ناتوانی وضعیت این تشکیلات را تشدید کرده است.

در یک قضاوت منصفانه عدم اقتدار روابط عمومی ها را نباید به یک علت خاص نسبت داد، چرا که وضع موجود روابط عمومی ها حاصل همگرایی عوامل متعددی است که گذر از این مشکلات، تلاشی چند جانبه را می طلبد. از مشکلات ساختاری روابط عمومی ها که بگذریم شاهد بی توجهی و بی تفاوتی بسیاری از مسئولان کشور به روابط عمومی ها هستیم، به طوری که وظایف و کارکردهای ارزشمند این نهاد اجتماعی در عمل نادیده گرفته می شود و در حالی که مراجع عالی سیاستگذاری کشور در قالب بخش های مختلف وظایف و کارکردهای روابط عمومی ها را به دستگاه های کشور ابلاغ کرده اند، تقریبا تمامی مسئولان دولتی این مصوبات را به پرونده های بایگانی سپرده اند و در قبال روابط عمومی ها سلیقه ای عمل می کنند.

;اکنون پویایی و ارتقای روابط عمومی های کشور تا حد زیادی تابع سیاستگذاری های صحیح و سنجیده برنامه ریزان و مسئولان کشور است.

با تصویب قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان ;و تشکیل سازمان نظام مهندسی ساختمان در استان های کشور متاسفانه پیوست فرهنگی و اطلاع رسانی مناسب و کاربردی برای آن پیش بینی نشده است . به همین علت است که هم اکنون و با گذشت بیش از ۱۸ سال از تصویب این قانون تنها ; ;50درصد از آن در کشور اجرایی شده است. قانونی که با جان ، مال و امنیت مردم ارتباط دارد، اینگونه در عدم اقناع افکار عمومی ناقص اجرا می شود .

امید می رود که باید ها و نباید ها ، فرصت ها و تهدیدها ، انتخاب ها و ضرورت ها ، چالش ها و راهکارهای پیش روی ماموریت سازمان نظام مهندسی ساختمان با تاکتیک اطلاع رسانی هوشمند و پایدار، با تکیه بر فرهنگ های بومی و استانی به سرانجام مناسب و شایسته خود برسد و در چشم انداز ۱۴۰۴ جمهوری اسلامی ایران نقصی برای نظام جمهوری اسلامی در حوزه مقررات ملی ساختمان وجود نداشته باشد و مردم عزیز کشور بتوانند با امنیت کامل در ساختمان های امن زندگی بگذرانند .

سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور سازمانی حرفه ای، مردم نهاد، غیر سیاسی، غیر انتفاعی و مستقل است که به منظور وضع مقررات ملی ساختمان و نظارت بر اجرای خدمات مهندسی و همچنین بسترسازی در خصوص رشد و اعتلای مهندسی، ساماندهی به فعالیت های مهندسی و نظم بخشیدن به عملکرد این حرفه و ارتقای دانش فنی مهندسان، صاحبان حرفه ها و کارگران در بخش ساختمان و رشد و آگاهی مردم نسبت به مقررات ملی ایجاد شده است. ;

سازمان نظام مهندسی ساختمان در افق چشم انداز به عنوان تخصصی ترین مرجع و مورد اعتمادترین نهاد مستقل در نزد افکار عمومی در امور مرتبط با ساخت و ساز شناخته شده است. شایان ذکر است این سازمان تا به امروز در ساختمان سازی، ;سلامت و امنیت جسمی و روحی شهروندان را تامین نموده است و با مدیریت تمامی منابع و ظرفیت‌های موجود در این بخش و با تاکید بر بافت و فرهنگ اسلامی- ایرانی جامعه،در مقوله ساخت و ساز، تحولی شگرف در کشور ایجاد می کندو از طریق صدور خدمات فنی و مهندسی و استفاده از ظرفیت های موجود داخلی و خارجی، تاثیرگذار در سطح منطقه و جهان اسلام خواهد بود.

;

;