پیام صوتی به مناسبت انتخابات سازمان نظام مهندسی ساختمان 

تصمیم برای ورود به صحنه صنف مهندسی، سرشار از بیم و امید است، بیمناک از ناتوانی در انجام وظیفه و امیدوار به ادای دین به همکاران پس بر آن شدم، که بشنوم، تا از این انتخاب به سلامت گذر کنم، پرسشنامه های پیش رو، برای من راهنماست، امید دارم، که با پاسخ های دقیق، راهگشای همکار خود شوید، من نیز سعی می کنم، با تحلیل فنی پاسخ ها، نظرات برآمده از هر پرسشنامه را، تقدیم محضر همکاران نمایم، باشد که آغازگر راهی شویم، که قدم به قدم آن، بیش از گفتن با شنیدن برداشته می شود
پیروز حناچی
همکار شما

درباره من

به عنوان استاد تمام دانشکده معماری دانشگاه تهران، افتخار تربیت نسل جدید معماران و متخصصان مرمت را داشته‌ام. راهنمایی بیش از 100 پایان‌نامه کارشناسی ارشد و رساله دکتری در حوزه‌های معماری، مرمت و شهرسازی، بخشی از فعالیت‌های آموزشی من در این دانشگاه بوده است.

در سال 1378 موفق به اخذ مدرک دکترای تخصصی در رشته مرمت و احیای بناها و بافت‌های تاریخی شدم. این تخصص منجر به انتشار ده‌ها مقاله علمی و کتاب در زمینه حفاظت از میراث معماری، مرمت شهری و بازآفرینی بافت‌های تاریخی شده است.

 

با بیش از چهار دهه تجربه در حوزه معماری و شهرسازی، همواره در مسیر توسعه پایدار شهری گام برداشته‌ام. انتشار بیش از 50 مقاله علمی-پژوهشی و تألیف چندین کتاب تخصصی در زمینه‌های مرمت شهری، حفاظت از میراث معماری و توسعه پایدار، بخشی از فعالیت‌های علمی من در این حوزه است.

 

در دوره تصدی شهرداری تهران (1397 تا 1400)، با رویکردی علمی و تخصصی به مدیریت شهری، تلاش‌های گسترده‌ای در جهت حفظ میراث تاریخی پایتخت و توسعه پایدار شهری انجام دادم. اجرای پروژه‌های مهم در حوزه حمل و نقل عمومی و بازآفرینی بافت‌های فرسوده از دستاوردهای این دوره است.

 

در سال 1397 در سمت معاون شهرسازی و معماری شهرداری تهران، تلاش کردم با رویکردی تخصصی به مسائل شهرسازی پایتخت بپردازم. پیش از آن نیز از سال 1396 به عنوان معاون فنی و عمرانی شهرداری تهران مشغول خدمت بودم.

 

در مقام معاون وزیر راه و شهرسازی و مدیرعامل شرکت عمران و بهسازی شهری ایران، فرصت خدمت در تدوین و اجرای سیاست‌های نوسازی بافت‌های فرسوده و احیای بافت‌های تاریخی در سطح ملی را داشته‌ام.

 

در دو دوره متفاوت (1380 تا 1384 و 1392 تا 1396) مسئولیت معاونت شهرسازی و معماری وزارت مسکن و شهرسازی و همچنین دبیری شورای عالی شهرسازی را بر عهده داشتم. در این دوران، نقش مهمی در سیاست‌گذاری‌های کلان شهرسازی کشور ایفا کردم.

 

در سال 1376 مسئولیت معاونت نظام مهندسی و اجرای ساختمان را بر عهده گرفتم. در این دوره، اقدامات مهمی همچون برگزاری اولین انتخابات کامپیوتری نظام مهندسی استان‌ها، طبقه‌بندی و درجه‌بندی مهندسان، و ساماندهی حدود 50 هزار مهندس در سراسر کشور را انجام دادم. همچنین با راه‌اندازی سیستم ارجاع کار و توزیع عادلانه پروژه‌ها بین مهندسان، گام مهمی در جهت نظام‌مند کردن خدمات مهندسی در کشور برداشته شد.

 

در طول جنگ تحمیلی، افتخار حضور در عملیات‌های مختلف از جمله مطلع‌الفجر، والفجر مقدماتی و خیبر را داشتم. مسئولیت طراحی و اجرای بیمارستان‌های صحرایی و ساختمان‌های اورژانس در مناطق عملیاتی از جمله فعالیت‌های تخصصی من در آن دوران بود.

 

دیدگاه های من درباره نظام مهندسی

6 Videos

بیان دیدگاه

شفافیت در سازمان نظام مهندسی یک اصل اساسی است، نه یک انتخاب.
نظام مهندسی متعلق به تک تک مهندسان است و حق طبیعی ماست که از جزئیات تصمیم‌گیری‌ها، مصوبات و عملکرد مالی سازمان آگاه باشیم.

تعارض منافع، چالشی است که سال‌هاست گریبانگیر نظام مهندسی شده.
تجربه نشان داده که تعارض منافع در هر سطحی، می‌تواند به توزیع ناعادلانه فرصت‌ها و کاهش کیفیت خدمات مهندسی منجر شود.

تصمیم‌گیری پشت درهای بسته، دیگر جایی در مدیریت مدرن ندارد.
تجربه نشان داده که بهترین تصمیمات زمانی گرفته می‌شوند که از خرد جمعی و تجربیات متنوع جامعه مهندسی بهره گرفته شود.

کیفیت ساخت‌وساز و ایمنی ساختمان‌ها با نظارت دقیق و موثر تضمین می‌شود.
نظارت مؤثر، تنها راه اطمینان از رعایت استانداردها و حفظ کیفیت خدمات مهندسی است. این موضوع مستقیماً با ایمنی و کیفیت ساخت‌وساز در ارتباط است.

اعتبار حرفه‌ای یک مهندس، سرمایه اصلی اوست و اعتلای نظام مهندسی، مأموریت اصلی ما.
در طول سال‌های گذشته، جایگاه حرفه‌ای مهندس در جامعه دچار چالش‌هایی شده است. باید نظام مهندسی را به جایگاهی ارتقا دهیم که مهندسان صاحب‌نام و متخصص، با اشتیاق و افتخار عضویت در آن را بپذیرند. هدف ما اجرای دقیق قانون و اعتلای نظام مهندسی ساختمان است.
احیای جایگاه نظام مهندسی نیازمند برنامه‌ای مدون و گام‌به‌گام است. این مهم با مشارکت مهندسان متخصص و متعهد و با تمرکز بر اجرای صحیح قانون محقق خواهد شد. باید فضایی بسازیم که عضویت در نظام مهندسی نشان افتخاری از تخصص، تعهد حرفه‌ای و پایبندی به قانون باشد.

دنیای مهندسی با سرعتی باورنکردنی در حال تغییر است.
فناوری‌ها و استانداردهای ساخت‌وساز به سرعت در حال تغییر هستند. به‌روز نگه داشتن دانش و مهارت‌های تخصصی، یک ضرورت انکارناپذیر است.

استعداد و توانمندی، جنسیت نمی‌شناسد.
حضور و مشارکت فعال زنان مهندس در عرصه‌های مختلف، نه تنها حق طبیعی آنها، بلکه عامل مهمی در پیشرفت و توسعه متوازن صنعت ساخت‌وساز است.

در عصر دیجیتال، هنوز با انبوهی از کاغذبازی و مراجعات حضوری مواجهیم.
واقعیت این است که مراجعات حضوری متعدد و فرآیندهای کاغذی، زمان و انرژی ارزشمند مهندسان را می‌گیرد. این در حالی است که با فناوری‌های موجود، می‌توان این خدمات را به شکل کارآمدتری ارائه کرد.

مسیر پیشرفت حرفه‌ای در مهندسی باید روشن و قابل دسترس باشد.
رشد حرفه‌ای پایدار نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و ایجاد زیرساخت‌های مناسب است. این موضوع مستقیماً با آینده شغلی مهندسان در ارتباط است.

امروز دو فرصت استثنایی پیش روی جامعه مهندسی قرار دارد.
مباحث 19 و 22 مقررات ملی ساختمان، فقط یک آیین‌نامه نیستند؛ آنها دریچه‌ای جدید به سوی آینده خدمات مهندسی هستند. بحران انرژی و ضرورت نگهداری حرفه‌ای ساختمان‌ها، نیازمند حضور فعال مهندسان متخصص است.
این فرصت‌ها باید توسط مهندسان ایرانی مدیریت شود. چه کسی بهتر از ما می‌تواند ساختمان‌های کشورمان را بهینه‌سازی و نگهداری کند؟ ما نباید اجازه دهیم این فرصت‌های شغلی به دست غیرمتخصصان بیفتد.

معماری روح شهر است. هر بنا روایتگر داستانی از فرهنگ، هویت و زندگی مردم است. آنچه امروز در شهرهایمان می‌بینیم، فاصله عمیقی با این نگاه دارد.
سال‌ها حضور در جامعه معماری به من آموخته که معماران ما دغدغه‌های فراتر از مقررات صرف دارند. آنها نگران هویت شهر، کیفیت فضاهای شهری و فرهنگ معماری هستند.
امروز نظام مهندسی باید بپذیرد که معماری فقط خط‌کش و متر نیست. معماری هنر خلق فضاست؛ هنر ایجاد حس تعلق، هنر احترام به اقلیم و فرهنگ.
تجربه من در مدیریت شهری نشان داده که می‌توان پلی میان ضوابط فنی و خلاقیت معمارانه ایجاد کرد. این پل را باید با درک متقابل و گفتگوی مستمر با جامعه معماری ساخت.

ساخت‌وساز حرفه‌ای نیازمند نظامی کارآمد و هوشمند است.
سازندگان و سرمایه‌گذاران بخش ساختمان، موتور محرک توسعه شهری هستند. تجربه نشان داده که نظام فعلی خدمات مهندسی نیازمند بازنگری جدی است. پراکندگی خدمات و ناهماهنگی‌ها، هم کیفیت را کاهش می‌دهد و هم هزینه‌ها را افزایش می‌دهد.